Wat gebeurde er vroeger op de stortplaats van de gemeente Haren? Saneren blijkt onnodig.

Tot de jaren 80 stortte de gemeente Haren haar afval op een stuk polder aan het eind van de Grootslaan (foto’s). Dat perceel ligt aan de oostzijde van de spoorbaan die langs de nieuwbouwwijk Harenerholt loopt. Haren de Krant sprak een getuige van destijds, 79 jaar oud en helder van geest. Hij verklaart tussen 1964 en 1970 met eigen ogen te hebben gezien hoe er van alles werd gedumpt op de stortplaats. Vuilniswagens, die op hun route de grijze vuilnisbakken leegden, kwamen hier hun vracht dagelijks uitbraken, ook grofvuil. Maar ‘s avonds werd er ook gedumpt.

Het was de tijd dat er over giftig afval nog niet veel werd nagedacht. “Ik zag er complete auto’s gestort worden, ik heb er mooie onderdelen weggehaald. Ik zie nog een mooie Borgward liggen in dat enorme gat”, zegt hij. Borgward was een Duits automerk, dat tot 1963 heeft bestaan. De stortmeester van destijds (naam bij de redactie bekend) bepaalde doorgaans de logistiek van het storten. Hij had een kantoor in een hokje op het terrein. Iedere vrijdag ‘ging de brand erin’ zo blijkt uit de verhalen. De getuige heeft ook dingen gezien die volgens hem het daglicht niet helemaal kunnen verdragen. Hij zegt: “Geregeld kwamen er na zessen groene vrachtwagens van een Gronings afvalbedrijf aanrijden, het hek was dan al op slot, maar de sleutel lag onder een stoeptegel.Ik heb gezien dat daar bussen van Aagrunol werden gestort, daar kwam groene vloeistof uit. En er stonden doodskoppen op het etiket.”

AAgrunol was een fabriek die bestrijdingsmiddelen produceerde. In 1992 liet men in Groningen haar terrein zwaar vervuild achter (Winschoterdiep) en de sanering duurde 20 jaar. Men verhuisde naar Delfzijl, waar het bedrijf in 2000 de deuren sloot.

Herko te Paske, milieuambtenaar van de provincie, glimlacht: “Die verhalen over nachtelijke stortingen krijgen we vaak te horen rond stortplaatsen. Maar meestal is het niet waar. Op de stortplaats in Haren hebben we tot 2006 vijftien bodemonderzoeken gedaan om te kunnen beslissen of er gesaneerd moest worden. We treffen er van alles aan, zoals zware metalen. Maar geen kwik. Het afval is met verschillende zandlagen afgedekt en er lekt niets weg naar het grondwater. Het publiek kan er niet komen, omdat de hekken dicht zijn.  Daarom hebben we besloten deze plek niet te saneren.” Te Paske zegt dat er zelfs niet gesaneerd hoeft te worden als er ooit nog een nieuwbouwwijk wordt gepland. “Dan kan hier een uitzichtpunt van gemaakt worden, dat is ook al onderzocht.”