Gesprekken op het bankje, deze maand met Ilona Duits

Gesprekken op het bankje bij de Dorpskerk
Deze maand: Ilona Duits, bedrijfsleider van Boomker Boeken.

Hallo Ilona, als over jouw leven een boek zou worden geschreven, wat kan dan de titel zijn? Antwoord: “Een bevlogen boekverkoper. Die titel zegt hoe ik graag herinnerd wil worden. Als kind las ik al passages uit mijn favoriete boeken voor aan mijn zusjes. Ik wil mijn enthousiasme voor boeken graag delen. Boeken verkopen is een vorm van delen.”

Waar buk je voor om het op te rapen: 50 cent, 1 euro of meer? Antwoord: “Voor ieder muntje buk ik. Geld is geld. Ik heb van mijn ouders geleerd om goed met geld om te gaan, en daar ben ik ze erg dankbaar voor. Met zuinigheid en vlijt. Dus laat ik geld niet op straat liggen.”

Als een klant met een motorhelm en gesloten vizier je winkel binnenkomt, wat denk je dan? En als het een vrouw met burka zou zijn? Antwoord: “Nog nooit meegemaakt. Ik zou me wel ongemakkelijk voelen, omdat er een reden is dat deze klant zijn helm dus niet afzet. Als een vrouw met een burka binnenkomt voel ik me niet ongemakkelijk, want het is niet vreemd dat zij haar burka niet aflegt als ze een winkel binnengaat.”

Kent de gezondheidszorg grenzen? Antwoord: “Je moet niet alles willen kunnen. Maar dat zeg ik in zijn algemeenheid, omdat iedereen zijn persoonlijke afweging moet maken. Voor mezelf is het duidelijk: als de emotionele prijs die ik moet betalen voor een langer leven mij te hoog wordt, dan moeten ze stoppen met behandelen. Mijn vader was ernstig ziek en heeft uiteindelijk gezegd dat hij niet verder behandeld wilde worden.”

Een priester is op non-actief gezet nadat hij ‘uit de kast kwam’ en openbaarde hoe uitbundig hij zijn homoseksualiteit beleeft. Wat vind je daarvan? Antwoord: “Wat erg. Liefdeloos. Onverdraagzaam. Iedereen moet kunnen zijn wie hij of zij is.”

Draag jij bij een het levensgeluk van bepaalde mensen? Hoe? Antwoord: “Ik hoop dat ik in de winkel hele kleine bijdragen kan leveren aan hun geluk van klanten door contact met ze te maken. Dat is al heel wat. En natuurlijk hoop ik mijn man gelukkig te maken.”

Aan welk boek in je jeugd bewaar je herinneringen? Antwoord: “‘Pinkeltje en de flonkersteen’ was het eerste boek, dat ik van mijn ouders kreeg. Ik vergeet het nooit, want ik ontdekte met dat boek wat lezen voor mij betekende.”

Welk gerecht kun jij beter niet koken voor anderen? Antwoord: “Mole Poblano, een Mexicaans gerecht met chocolade. Ik heb dat eens gemaakt en iedereen vond het vreselijk vies.”

Welk liedje blijft hangen? Antwoord: “California Dreaming van de Mama’s en de Papa’s. De tekst leek me mooi, maar is eigenlijk nietszeggend.Dat liedje heeft kennelijk tóch een betekenis voor me, maar ik weet niet waarom.”

Foto: Bij Jo, koffie en lunch