Column Huub van ’t Hek januari 2016: Wie of wat is de wijnstok?

Bijbelse vergelijkingen zijn vaak homerisch mooi. De parabel van de wijnstok in het evangelie van Johannes laat zien hoe diep de wijncultuur was ingegroeid in de Israëlische, Filistijnse en Syrische samenleving van meer dan 2000 jaar geleden. Een wijncultuur die nooit is weg geweest, maar die ernstig heeft geleden onder de aanhoudende strijdcultuur van het Midden-Oosten. De parabel zegt ons dat wij de ranken van een wijnstok zijn. Dat er iemand moet zijn die de ranken van de wijnstok zo goed verzorgt, dat wij tot in lengte van dagen gezond blijven. Zo loopt bij mij oom Klaas over mijn netvlies. Hij was een gezien druivenkweker in het Westland. Eén keer per jaar kwam hij naar Haren om ons te helpen met het krenten van de vier wijnstokken. Liefdevoller dan in zijn handen heeft een druif zich nooit gevoeld. Nadat hij was overleden is de opbrengst van de wijnstokken nooit meer zo groot geweest. Is Europa een wijnstok? Is Nederland een wijnstok? Is Haren een wijnstok? Zo ja, wie zijn dan de ranken? Alleen de oorspronkelijke bewoners? Of ook alle soorten die zich in de eeuwen der eeuwen hier als vluchteling hebben gevestigd? Wie heeft er voor al die ranken zo goed gezorgd, dat zij tot in lengte van dagen gezond zijn gebleven? Oom Klaas had één overtuiging: de levensvatbaarheid van de druif. Als die er was, kon hij zorgen en kweken. Wat niet levensvatbaar was, sneed hij af en wierp het weg. Doe je dat niet, dan hoor je het in Keulen donderen, zei hij altijd. In Keulen heeft het gedonderd en niet te zuinig. Omdat de wijnstok en de ranken zo slecht verzorgd zijn, dat zij niet tot in lengte van dagen gezond kunnen blijven. Wees niet te zuinig met krenten, anders gaat je wijnstok naar de Filistijnen. Oom Klaas, ik hoor het hem nog zeggen.
Huub van ’t Hek / www.hektic.nl