De krant die je leest van A tot Z
Dinsdag 14 Juli, 2026
Deze post is bekeken 267 keer.

woensdag 23 september 2015

Column:

Column september 2015 – Hein Bloemink

Door: Redactie

Geweld!
Stel u voor: ik rijd op de fiets de Brinkhorst in Haren in. Daar mag je niet fietsen, dus een politieagent houdt me staande. “U mag hier niet fietsen, heer.” Op dat moment komt er een tweede politieagent aan met een enorme betonschaar. Hij kijkt geringschattend naar mijn rijwiel, knikt wellustig en knipt vervolgens mijn mooie Gazelle in twee perfecte helften! Ik stamel: “Waarom?”. De diender bergt zijn knipschaar op en voegt me toe: “Omdat u fietst in een voetgangersgebied.” Als dit verhaal geen fictie was, zou u mij aanraden aangifte te doen wegens vernieling. De straf is buitenproportioneel! Mijn eigendom wordt vernield omdat ik een verkeersbord negeerde. Toch gebeuren deze dingen op grote schaal. Lees en huiver! Vlakbij het kantoor van deze krant, naast het Martiniziekenhuis, is de verkeerssituatie veranderd naar eenrichtingverkeer. Het ronde rode bord met witte balk is niet te missen. Als je daar inrijdt bega je een overtreding en mag je rekenen op een bekeuring als de politie je betrapt: vijftig euro lichter. Er is een redelijke balans tussen het vergrijp en de boetedoening. Maar er is hier toch iets crimineels aan de hand. Als je de weg tóch inrijdt zal je met je auto hopeloos klem komen te zitten in een bussluis. Dat is een betonnen rand waar de bus overheen kan, maar waarmee een personenauto zwaar beschadigd zal raken. En daar gaat de weginrichter een grens over. Hij bedenkt een truc waardoor overtreders van een simpele verkeersregel gewelddadig worden gestraft: hun auto in de prak. Dat noem ik vernieling! Ik zou slachtoffers van dit overheidsgeweld willen aanraden aangifte te doen. Iedere rechter zal het met me eens zijn dat het vernielen van een auto in geen verhouding staat tot het vergrijp en bovendien een vorm van geweld is, die niet kan worden getolereerd. Stop die waanzin!

16 reacties

Bob zegt:

Die vernieling van je auto doe je dan toch echt helemaal zelf. Gewoon goed kijken, en ‘luisteren’ naar de verkeersborden.

Note Hein Bloemink: Dat klopt. Je overtreedt een verkeersregel. Maar de sanctie is absurd. Schade aan je voertuig. Vergelijk met het fietsen zonder licht. Als dit tot gevolg heeft dat er een strook met kopspijkers omhoog komt waar u in het donker in rijdt, dan zult u zeggen dat dit absurd is, ook al heeft u de lekke band zelf veroorzaakt. Toch?

Koos van Woudenberg zegt:

En keren, en tegen het verkeer in terugrijden mag ook niet…

Alf Tent zegt:

Goede vriend Hein,

Ik begrijp je verontwaardiging. Maar of ik hem deel weet ik eigenlijk niet goed.
Wanneer je je voertuig beschadigt op een obstakel, is het obstakel of degene die het heeft geplaatst dan schuldig of degene die de regels en daarbij behorende aanduidingen heeft genegeerd.
Ik word verscheurd door twijfel.

Paul van Weringh zegt:

Is dit Harens nieuws? Daarbij veroorzaak je de schade zelf. Als je met je auto over een voetgangersbruggetje heen probeert te rijden heb je ook de kans dat je er door zakt. Dan is je auto total loss, kun je ook niet verhalen op de overheid. Raar verhaaltje en natuurlijk niet thuis in Haren de Krant.

Note redactie: Dit is een column.

Koos van Woudenberg zegt:

Ik denk dat Hein Bloemink gelijk heeft. Je maakt op het kruispunt een fout, en die is daar zo gemaakt want in een voorsorteervak geldt ook een verplichte rijrichting :-), en dan is er geen weg terug. Vervolgens staat er, als je pech hebt, een Boa van de bijna failliete stichting Veiligheidszorg Noord je op te wachten.

De menselijke maat waar is die?

Rene Valkema zegt:

Klopt, Bloemink heeft gelijk. Ik reed na jaren langs deze weg. Was niet op de hoogte van de gewijzigde situatie. En zag pas op het laatste moment het obstakel in de weg. Het bord had ik gemist.
Was ik doorgereden, dan had ik schade.
Die schade is niet in verhouding tot de overtreding. Daarvoor volstaat een boete.
Wie zich wil verdiepen in het thema rechtvaardigheid leze het boek van Michael Sandel.

G.D.Kuipers zegt:

Dag meneer van de redactie
Vagelijk, alweer, voel ik met je mee.
Een beetje twijfelend, omdat wij verkeersdeelnemers
zo erg onze best doen om verkeersmaatregelen
consequent te negeren.
Twee zijden dus………
Ik wordt zo nieuwsgierig naar de uitslag van de rechter.
G.D.Kuipers

Note redactie: Ik ben ook nieuwsgierig of een slachtoffer de zaak laat voorkomen. Ik zelf heb het niet zover laten komen, want ik negeerde het bord natuurlijk niet. Zoals het hoort.

Harm Jan Verweij zegt:

Het verhaal uit de column speelt zich af op een bedrijventerrein in de omgeving van de van Swietenlaan aan de uiterste zuidwest rand van de stad en elke ochtend- en avondspits staat het verkeer er vast. Nu probeert de gemeente Groningen in dergelijke situaties het autogebruik te ontmoedigen en in dit geval is ervoor gekozen om het openbaar vervoer er volledig vrij baan te geven ten koste van het autoverkeer: één volledige rijstrook is nu een busbaan, de andere is eenrichtingsverkeer voor auto’s geworden en alleen fietsers hebben nog aan weerszijden een fietspad ter beschikking. Het signaal is duidelijk: neem de fiets of de bus en je bent altijd op tijd op je werk, op school of in het ziekenhuis. Het is een vorm van verkeersplanologie waar Haren een voorbeeld aan kan nemen.

Hein Bloemink is het blijkbaar met de verkeerskundige oplossing niet eens en hij besloot zich de busbaan toe te eigenen om sneller dan welke andere automobilist dan ook zijn werkplek aan de Schweitzerlaan te kunnen bereiken. Andere automobilisten moeten met kromme tenen hebben toegezien maar Hein was één belangrijke zaak vergeten: rijden met een gewone auto op de busbaan is net zoiets als met een vrachtauto door een tunnel rijden met een maximale doorrijhoogte van 2.80 m en dat lukt niet zonder schade op te lopen. Zijn column gaat over het onrecht dat hem daarmee is aangedaan en je zal begrijpen, Hein: hier heb ik echt geen enkel begrip voor.

Overigens wel leuk dat er nu eens een berichtje uit het zuiden van de stad in Haren de Krant terecht is gekomen maar ik had een ander onderwerp verwacht. Direct naast het kantoor van Haren de Krant wordt een leegstaand kantorengebouw gereed gemaakt voor de opvang van 550 vluchtelingen. Daar zullen straks ongetwijfeld schrijnende gevallen tussen zitten: een bijzondere gelegenheid voor de redactie van Haren de Krant om verslag te doen van echt onrecht en echt leed.

Note redactie: In volgorde van opkomst: neen, ik ben natuurlijk die bussluis niet ingereden. Het gaat mij om het principe dat de overheid schade aan een auto mag veroorzaken bij een geringe overtreding. Dat is zot. En wat betreft het gebouw naast de redactie van de krant waar 400 asielzoekers worden gehuisvest: iedere deur moet opengaan voor mensen die op de vlucht zijn voor waanzinnig geweld.

InwonervanHaren zegt:

Wanneer het ontwerp bewust zo gemaakt is dat schade ontstaat dan heeft u volgens mij een sterk punt.

Kortom, stel de wegbeheerder na schade aansprakelijk.

Joopy zegt:

Mensen maak maar overtredingen, alle schade die er op volgt is voor de overheid….
Hoe zot kun je zijn, jij let niet op, dus jij bepaald of je schade wilt veroorzaken of niet.
alcohol in het verkeer mag niet, toch doe ik het lekker toch, want het is de schuld van de overheid dat ik tegen een ander aanrijd……
Wetgeving is er niet voor jou, maar voor mij, om mij te beschermen tegen mensen zoals jij.
Ik heb geleerd om op te letten.

Pietje Precies zegt:

Beste meneer Bloemink, U verbindt ten ontechte de sanctie aan de overtreding. U begaat eerst de overtreding en rijdt vervolgens de bussluis in. Er is dus geen sanctie op de overtreding. Er is hooguit een sanctie op domheid…

G. Loman zegt:

Lezenswaardig in dit verband is een arrest van de Hoge Raad van 20 maart 1992, NJ 1993, 547, het zogenaamde bussluisarrest. De Hoge Raad oordeelt: ‘Vooropgesteld moet worden dat in het algemeen op de gemeente die moet zorgen dat een openbare weg in goede staat verkeert, de plicht rust ervoor te zorgen dat de toestand van de weg de veiligheid van personen en zaken niet in gevaar brengt. Hieruit vloeit voort dat, wanneer de gemeente ter fysieke ondersteuning van verkeersmaatregelen een weg zodanig inricht dat deze zonder beveiligingsmaatregelen gevaar oplevert voor personen of zaken, zij door deugdelijke beveiligingsmaatregelen, zoals waarschuwingen, ervoor zorg behoort te dragen dat de veiligheid van personen en zaken voldoende gewaarborgd blijft, waarbij de gemeente mede in aanmerking heeft te nemen dat niet alle verkeersdeelnemers steeds de nodige voorzichtigheid en oplettendheid zullen betrachten.
Indien deze veiligheid niet voldoende kan worden gewaarborgd, dient de gemeente van een zodanige inrichting van de weg af te zien’. Op de vraag wanneer een waarschuwing afdoende is, is de Hoge Raad bovendien ingegaan in het Jetblastarrest, HR 28 mei 2004, NJ 2005, 105: van doorslaggevende betekenis is of te verwachten valt dat deze waarschuwing zal leiden tot een handelen of nalaten waardoor dit gevaar wordt vermeden.

Note redactie: Interessante reactie. De borden bij deze situatie zeggen ‘verboden in te rijden, bussluis met kans op ernstige schade aan uw voertuig’. Het missen van dit bord (b.v. in het donker) heeft schade tot gevolg.

Prat zegt:

Ja dat kan een probleem zijn. Het aanbrengen van obstakels is niet nieuw . Zo staat te lezen in het Friesch Dagblad van 15 augustus 2007 dat de beweegbare drempel in Baaiduinen op Terschelling die daar sinds 2001 het verkeer moet afremmen is verwijderd

Harm Jan Verweij zegt:

Beste Hein,

Ik vind het inmiddels tijd worden voor een reconstructie van de feiten, althans een poging daartoe, want ik snap steeds minder van je verhaal. Je moet je tocht als spookrijder begonnen zijn bij de rotonde ter hoogte van de A. Jacobsstraat. Daar ben je de van Swietenlaan in gereden, tegen de verkeersrichting in. In je column hierboven schrijf je “[a]ls je de weg (.) inrijdt zal je met je auto hopeloos klem komen te zitten in een bussluis.” Dit klopt niet want voor de bussluis begint is er eerst nog de afslag naar de Schweitzerlaan waar zich jouw kantoor bevindt en ik zou aannemen dit je bestemming was. Had je dat gedaan dan zou je voertuig geen enkele schade hebben opgelopen maar blijkbaar heb je ervoor gekozen om de afslag naar jouw kantoor voorbij te rijden.

Verder, in je antwoord op mijn reactie schrijf je: “ik ben natuurlijk de bussluis niet ingereden” en dit is een andere weergave van de feiten dan in de column. Je moet die bussluis ook wel ingereden zijn om schade aan je voertuig op te lopen: eerder op de route is er geen enkel obstakel: alleen een gladde asfaltweg. En dan tenslotte: waarom vermeld je niet gewoon dat elke automobilist door middel van een groot bord gewaarschuwd wordt om niet met de auto de bussluis in te rijden om schade aan de auto te voorkomen? Of heb je deze duidelijke waarschuwing niet gezien?

Note redactie: Men mag de Van Swietenlaan wel degelijk in vanaf de rotonde Paterswoldseweg, maar na 75 meter mag men niet verder, doch moet kiezen tussen de oude inrit Martiniziekenhuis of Schweitzerlaan. Voorheen kon men ook kiezen voor rechtdoor, maar dat mag dus niet meer. Op straffe van een beschadigde auto. Wat betreft de column. Ik ben de bussluis niet ingereden, maar zie dat dagelijks mensen (bijna doen). De column was een fictief voorbeeld van mijn fiets. Herlees!

Marieke zegt:

@HJVVerweij: als je de parkeergarage van het ziekenhuis uitrijdt mag je nu alleen nog maar linksaf slaan. Dat was eerst anders. Daar sta je dan na een bezoek aan een arts en je wilt naar huis, je moet een drukke weg op met fietsen en auto’s en ook nog een bus en dan, in al die drukte, moet je ook nog vlák naast je het bord zien dat je niet rechtsaf mag slaan? Het lukte mij dat bord te zien maar ik kan me voorstellen dat er veel mensen zijn die het over het hoofd zien dus die fout is zó gemaakt!

Harm Jan Verweij zegt:

Beste Hein,

Ik ben eraan gewend geraakt dat als ik een hypothetisch en een in zijn algemeenheid gesteld verhaal lees dit een journalistieke manier is om te verbloemen dat het een persoonlijke ervaring van de journalist betreft maar wellicht was dat dit keer ten onrechte. Laat ik dan verder van het laatste uitgaan.

Je stelt onder andere dat er een proportionaliteitsbeginsel gehanteerd hoort te worden tussen een overtreding en de “boetedoening.” Daarbij ga je uit van een bedrag van €50,=. Zo zit ons strafrecht niet in elkaar, Hein. Zo’n boete is geen strafmaatregel, het is een afkoopsom voor rechtsvervolging: alleen een rechter kan een straf opleggen. Bega je naar het oordeel van het OM te vaak dezelfde overtreding dan krijg je geen schikking meer aangeboden: dan kom je gewoon voor de rechter. Los hiervan: de kosten van de handhaving staan zelden in verhouding staan tot de opbrengsten van de afkoopsommen. Bovendien worden de kosten meestal gemaakt door gemeenten of terreinbeheerders terwijl de opbrengsten gaan naar het Centraal Justitieel Incassobureau. Ik pleit er dan ook regelmatig voor om bij handhaving het strafrecht in te wisselen voor het bestuursrecht. Dan kunnen de reële kosten voor de handhaving rechtstreeks verhaald worden op de overtreder. Ik vind dit voor het rechtsgevoel ook bevredigender en er hoeft geen belastinggeld in de handhaving geïnvesteerd te worden.

Verder maak je duidelijk dat het begaan van een overtreding voor sommige mensen blijkbaar een gokspelletje is: soms kom je ermee weg, soms heb je pech en dan krijg je een boete en dan wordt het blijkbaar beschouwd als een verworven recht dat de financiële consequentie hooguit €50,= bedraagt en dat het daarbij blijft.

Ik vind een dergelijke omgang met de verkeersregels een illustratie van vergaande verhuftering van onze samenleving. Die verkeersregels zijn er niet voor niets. Deelname aan het verkeer is potentieel dodelijk en we proberen door middel van regelgeving die risico’s zo klein mogelijk te houden. De overtreding waar je het nu over hebt betreft spookrijden in combinatie met het gebruik maken van een rijbaan die alleen voor het openbaar vervoer bestemd is: aan alle kanten laakbaar en dan stel jij de vraag of de rijbaan voor het openbaar vervoer dusdanig mag worden ingericht dat die in de praktijk alleen te gebruiken is door openbaar vervoer. Wat jou betreft moeten er mogelijkheden blijven voor elke automobilist om zich die rijbaan toe te eigenen met respect voor het imaginair verworven recht dat dit als ultieme negatieve consequentie hooguit €50,= mag bedragen.

Ik zou zeggen, probeer met de auto eens over de spoorbaan te rijden als dat zo uitkomt of negeer de gesloten bomen voor een open brug, of beter nog, een spoorwegovergang. Neem vervolgens een lang voertuig, een dieplader bijvoorbeeld, en passeer eens een onbewaakte verhoogde spoorwegovergang in een poldergebied: het zijn allemaal voorbeelden waarbij je schade oploopt aan je voertuig en begin dan maar eens een civiele procedure om die schade vergoed te krijgen. Ik vermoed dat een beroep op het “recht” van de maximale consequentie van €50,= afkoopkosten voor rechtsvervolging door geen enkele rechter gehonoreerd zal worden.

Dit neemt niet weg dat er ook verkeerssituaties zijn waar de regelgeving voor verbetering vatbaar is. Ikzelf erger me al een leven lang aan het volgende bord: “wacht tot het rode licht gedoofd is, er kan nog een trein komen.” Hiermee wordt bedoeld dat bij een bewaakte spoorwegovergang de geopende rood-witte bomen geen duidelijkheid bieden of de overweg reeds veilig gepasseerd kan worden. Het kan niet moeilijk zijn om die bomen pas omhoog te laten gaan als het rode licht gedoofd is.

En tenslotte: @ Marieke

Elke verandering in een verkeerssituatie vergt gewenning. Ik heb hier geen oplossing voor.

Wilt u reageren?




Wij plaatsen alleen inhoudelijke reacties. Reacties met voornamelijk slogans en kreten worden niet gepubliceerd.


Recente berichten



Recente reacties