Actueel: Provincie dwingt Haren tot overleg met gemeente Groningen – lees meer…

De provincie lijkt het zat. Haren moet nu gaan praten met de gemeente Groningen over de mogelijkheden van een fusie. Gedeputeerde Patrick Brouns lijkt daarmee het eindspel te beginnen: dwang.

Gisteravond hield wethouder Michiel Verbeek zijn plan nog staande in de gemeenteraad: Haren klaar maken om zelfstandig te blijven. Daarbij wilde hij niet (parallel) ook de fusie met Groningen onderzoeken. De oppositie had daarop aangedrongen, omdat pas dan op 1 juni kon worden vergeleken wat voor Harenaars het beste is: fusie of zelfstandig blijven.

Hoewel Brouns tot nu toe altijd betoogde dat de keuze aan Haren zelf is, kan hij kennelijk het twijfelen niet langer aanzien. In een brief aan het college van B&W vandaag zegt hij dat hij een arhi-procedure start voor een fusie tussen Groningen, Ten Boer en Haren. Daarmee is de vrijblijvendheid van tafel. Deze zet in het schaakspel hing in de lucht. Patrick Brouns heeft de laatste maanden telkens gezegd dat Haren beter af is met een fusie. En op zijn minst vond hij dat Haren deze optie serieus met Groningen moest gaan bespreken.
Wethouder Michiel Verbeek

Een reactie van het college van B&W Haren volgt. De vraag is of men evengoed de eigen zelfstandigheid kan gaan terugverdienen, of dat er nu nog slechts één optie is: fusie. Wethouder Michiel Verbeek is verrast: “Nog maar pas een brief van Brouns waarin hij adviseerde om over fusie te spreken met Groningen. Dat advies is gisteren door de raad in meerderheid niet opgevolgd. En nu worden we dus gedwongen tot de koers die de raad niet wenst.” Verbeek zal doen wat van hem wordt verwacht, maar gaat evengoed door op de reeds ingeslagen weg. Haren sterk maken voor zelfstandigheid en dat op 1 juni bewijzen. “Haren verdient het”, zegt hij.

Analyse

Feitelijk werpt de provincie zich nu op als arts die een patiënt actief uit haar lijden wil verlossen. Haren is klaarblijkelijk de patiënt, hoewel het college en een meerderheid van de raad raad niets anders doen dan knokken voor haar eigen zelfstandigheid binnen de regels van de democratie. Dat Haren zwabbert en onzeker is mag duidelijk zijn. Brouns vindt het genoeg. Zwabberen en onzeker zijn mag tot op zekere hoogte, is zelfs onderdeel van het democratische proces. Het lijkt erop dat Brouns vindt dat dit zwabberen nu is overgegaan in lijden. Ondragelijk lijden. Hij grijpt in.