Canadese soldaat WWII logeerde bij Harense kapsalon – lees meer…

Al jaren is Dalouie Dilling (42 jaar), kleindochter van een Canadese soldaat, op zoek naar de familie op de foto’s die haar opa nagelaten heeft. Oliver Johnson, zo heette haar opa, heeft in 1944-1945 zes maanden in Haren verbleven. Tijdens die periode zijn er verschillende foto’s gemaakt. Dalouie vertelt dat hij tijdens deze periode warm ontvangen werd bij een familie Boerema met een kapperszaak in Haren. Via online onderzoek heeft ze de familie gevonden waar haar opa destijds verbleven heeft.

Oliver Johnson praatte weinig over de oorlog en zijn diensten, vertelt Dalouie. Over zijn tijd in Haren heeft hij Dalouie het volgende verteld: “Tijdens de Tweede Wereld oorlog verbleef Ole (Oliver) bij een familie in Nederland. De naam van de vader was Boerema, hij overleed in 1960 aan leukemie. In de periode dat Ole bij de familie verbleef was meneer Boerema getrouwd en hadden ze een dochter van een paar jaar oud. Ze woonden in een dorp genaamd Haren, vlakbij Groningen. Ole sliep op de grond, tegenover de kapperszaak van de familie Boerema. Meneer Boerema nodigde hem uit om bij hun in de salon te komen logeren. Ole verbleef zes maand in Haren. Hij had de opdracht gekregen om de Duitse krijgsgevangen terug naar Duitsland te escorteren. In deze periode was Nederland al bevrijd, de oorlog was net voorbij.” Dit vertelde Ole – in mei 2002 – tijdens een telefoongesprek met zijn kleindochter.

Een dochter van Ole, Dalouie haar tante, sprak hier ook over met haar vader en weet het volgende te vertellen: “Ik heb mijn vader vragen gesteld over deze familie. Hij vertelde dat hij op de grond sliep in de barakken. De familie Boerema bood een slaapplek aan. Op de vraag of er ook andere soldaten bij mensen thuis opgevangen werden, reageerde hij dat hij alleen zo opgevangen werd. Hij kreeg een brok in zijn keel en vertelde niet verder.” Ze vroeg verder naar de gevechten tijdens de oorlog. Ole vervolgt het gesprek: “We waren aan heftig in gevecht voor voedsel.” Zo kwamen ze te weten over de hongersnood in Nederland.

“Ik weet nog dat mijn vader vertelde dat hij een lange afstand moest marcheren en dat hij erg vermoeid was. Hij sliep samen met een andere soldaat beneden in een kapsalon. Mijn vader was diep onder de indruk van het aanbod om daar te overnachten en voelde zich een soort van “gered”  door de vriendelijkheid van deze familie. Ik zag mijn vader eigenlijk nooit huilen, tot op het moment dat er een brief binnenkwam waarin stond dat meneer Boerema aan leukemie was overleden. Hij zat op zijn bed de brief te lezen en over zijn wangen rolde de tranen.” – vult Darlene, moeder van Dalouie, aan.

Oliver is na deze zes maanden terug naar Canada gegaan, trouwde en kreeg vier kinderen. Na terugkomst heeft hij contact gehouden met de familie en stuurde cadeautjes op voor de kinderen van de familie Boerema. In 2006 is hij overleden aan een hartaanval. Baukje Boerema, de vrouw van het Nederlandse gezin, is inmiddels 97 jaar en woont nog steeds in Haren.

Links in beeld Ole Johnson. Op de middelste foto staat o.a. het kappersgezin (vader, moeder, dochter). De familie in Canada is onder andere benieuwd of iemand de overige afgebeelde mensen op deze foto en/of het het echtpaar op de rechter foto herkent.

Heeft u Oliver Johnson ook gekend heeft en wilt u uw verhaal/ foto’s delen met de familie dan kunt u contact opnemen met Désirée Boerema via d.boerema@hotmail.com.