Deze dagen lezen we weer verhalen over de briefjes van Joodse mensen die uit de trein werden geworpen tijdens hun reis naar de vernietingskampen.
In 2020 publiceerden wij één van die verhalen dat zich afspeelde in Haren:
https://www.harendekrant.nl/nieuws/bedankt-voor-het-laatste-levensteken-mijner-moeder/
23- 04- 1945 bedanken Russische krijgsgevangenen in de krant De Waarheid de
inwoners van Haren voor alle hulp en steun die ze hebben gekregen.
Ze waren vier maanden ervoor naar Nederland getransporteerd om werkzaamheden
voor de Duitsers te verrichten. Bovendien moesten ze gekleed in lompen en uitgehongerd
afschuw opwekken bij de bevolking. Maar het tegendeel gebeurde, ze werden geholpen
met levensmiddelen, kleding en de was. Door instellen van wachtdiensten en het sluiten van de barakken
probeerden de Duitsers hun te isoleren ,maar dit mislukte.
Bij het naderen van het Engels-Amerikaanse leger werd door de bezetter besloten “Bauzug nr 31”
te verlaten. De Russen doken 8 dagen onder (op een paar moedeloze gevangenen na)
met behulp van Harenaars De Duitse gestapo probeerde de onderduikers op te sporen
met vreselijke bedreigingen. 1 persoon werd gevonden, afschuwelijk behandeld en
getransporteerd. De andere onderduikers lukte het verborgen te blijven en zij werden met de inwoners
van Haren bevrijd. Met grote dankbaarheid tekenen: Michael Matjewev, Pawel Fedotow, Wassili Tichomirow
en Jewgeni Weijs. Tuindorp 116. Voor de brief:
https://www.delpher.nl/nl/kranten/view?query=tuindorp+haren&coll=ddd&page=1&facets%5Bperiode%5D%5B%5D=2%7C20e_eeuw%7C1940-1949%7C1945%7C&identifier=ddd:010450954:mpeg21:a0005&resultsidentifier=ddd:010450954:mpeg21:a0005&rowid=4
1 reactie