Mooi levenseinde in De Zonnehof

Elles Nagel-Hommes uit Haren wil graag vertellen hoe haar moeder prima zorg ontving van De Zonnehof in Haren. Zorginstellingen krijgen vaak kritiek en Elles wil graag laten zien dat er ook succesverhalen verteld kunnen worden. Het leven van Riek Hommes-Vos eindigde dit voorjaar sereen op een kamer in De Zonnehof te Haren. Ze werd 93. Haar dochter Elles Nagel zegt dat het veel moeite heeft gekost om de regie van haar moeders leven uit handen te geven. Voor haarzelf was dat al erg zwaar, zegt ze. En voor ons als kinderen ook. Het keerde zich ten goede toen mevrouw Hommes uiteindelijk instemde met een verhuizing naar verzorgingshuis De Zonnehof in Haren (2007). Daar had ze nog een mooie tijd en kon zij rustig sterven. Over de zorg hoor je meestal slechte verhalen, zegt Elles Nagel. Van mij niet. De Zonnehof heeft het heel erg goed gedaan. En dan spreek ik ook namens mijn broer Jan en zus Janny.

Dilemmas

Mevrouw Hommes woonde in een fraai boshuisje in Glimmen en wilde daar niet weg. Beginnende dementie maakte het lastig zelfstandig te wonen. Haar kinderen omringden haar met steeds intensievere zorg en de ouderenadviseur van Haren begeleidde hen daarbij. Maaltijden aan huis, thuiszorg bij opstaan en naar bed gaan. Het werd iedereen (behalve de hoofdpersoon) duidelijk dat het zo niet langer kon. Dat is niets nieuws. De worsteling van iemand die de regie niet wil overgeven aan professionals en ongemerkt steeds meer leunt op kinderen en buren. Dochter Elles: De druk op ons werd groot en ik wil wel bekennen dat ik in 2007 op de rand van overspannenheid was. Het verlenen van zorg aan je moeder in combinatie met je eigen leven en werk, dat loopt soms vast en het is ook niet altijd goed voor de relatie met je moeder, ze werd achterdochtig en soms boos op me. Het was pijnlijk. Ik heb het contact zelfs op een laag pitje gezet. We hebben haar voorgesteld om te verhuizen naar De Zonnehof, maar ze wilde pertinent niet. Hoe we het ook probeerden, ze wilde niet weg uit haar vertrouwde huis. En toen gebeurde er een wondertje. De huisarts ging erheen om het nog eens te bespreken en toen die binnenkwam zei ze: Dag dokter, ik ga verhuizen naar de Zonnehof.

Welkom

Elles: Met mijn moeder ben ik gaan kijken in De Zonnehof en daarna hebben we koffie gedronken op het terras van Intermezzo om het rustig te verwerken. Een verhuizing naar een zorginstelling moet rimpelloos verlopen. Mevrouw Hommes is opgehaald door een taxi, in De Zonnehof bracht zij de dag door op de dagverzorging. Onderwijl werd haar kamer in orde gebracht. Elles Nagel: Om vier uur brachten wij haar naar haar nieuwe woning en ze zei: Wat mooi, dit is mijn huis! Dat was een geweldig moment. Ze keek uit op een boom, zodat ze de seizoenen kon zien wisselen, net als vroeger. Ze voelde zich echt welkom in Zonnehof, wij ook. Medewerkers zwaaiden als je kwam en iedereen was behulpzaam.

Kruikje

Zonnehof werd het laatste adres van mevrouw Hommes. Ze werd ziek en die ziekte was niet te genezen. Desondanks werd het volgens Elles een heel goede tijd: Ze leefde op. Overdag naar de huiskamer (Meerzorg) waar ze erg actief aanwezig was. Ze had het gevoel daar een rol te vervullen voor andere mensen. Ze had er bovendien veel contacten. Als ze koude voeten had kreeg ze van de zorg een kruikje in bed. En wat voor ons zo mooi was: we hadden onze moeder terug. Doordat de zorg in handen was van professionals konden wij weer als kinderen op bezoek komen. Dat is de kern van de zaak!

De maanden daarna werd ze ernstig ziek begon mevrouw Hommes aan de laatste fase van haar leven. Het werd steeds een stukje minder. Maar er was harmonie. Als het maar even kon ging ze naar de huiskamer (afdeling Meerzorg) en ondervond daar liefde en aandacht. Met een rollator wilde ze niet lopen, verzorgenden hebben haar toch in een rolstoel gekregen. Zo kon mijn moeder onder de mensen blijven tot het eind. Weet je wat zo attent was? Medewerkers vroegen aan ons ook hoe het met ons ging.

Harmonie

In volmaakte harmonie stierf mevrouw Hommes dit voorjaar. Niet in het huis waar ze al decennia had gewoond, maar in een zorginstelling. Waar zij de regie weliswaar uit handen moest geven, maar waar ze ook de harmonie met haar gezin hervond. Ook dat is een kwaliteit van zorg. Elles Nagel zegt: Zonnehof heeft het prima gedaan!

Foto: Elles Nagel en haar zus Janny voor De Zonnehof, waar zij zoveel warmte hebben ervaren toen hun moeder zorg nodig had.