Opiniestuk over gemeentelijke herindeling door C. Vlek: Gemeente zit tussen twee vuren
Het gaat erom spannen. Haren staat aan de vooravond van beslissingen over haar eigen bestaan. De heer C. A.J. Vlek uit Onnen duidt de stand van zaken in het besluitproces. Hij legt de vinger op de dilemma’s.
Bestuurlijke Toekomst Haren: gemeenteraad op weg naar historische beslissing
Door C.A.J. Vlek, emeritus-hoogleraar omgevingspsychologie en besliskunde aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij woont in Onnen.
Begin 2013 adviseerde de Provincie de gemeente Haren (18.500 inwoners) om te fuseren met Groningen (200.000) en Ten Boer (7.500). Dat zou een krachtiger, efficiënter en goedkoper bestuur opleveren. B&W vonden dit ook en deden hun best de Provincie vóór 1 december 2013 van dienst te zijn. Na veel geharrewar werd op 26 november om 01.30 uur een voorlopig fusiebesluit genomen.
Kort daarna besloot de gemeenteraad tot een burgerraadpleging tegelijk met de raadsverkiezingen van 19 maart 2014. De winst ging naar de pleitbezorgers van een zorgvuldiger besluitvorming over de Bestuurlijke Toekomst van Haren (BTH). Bijna drie kwart van de kiezers stemde tegen het genomen principebesluit.
Op 24 april ging de nieuwe gemeenteraad akkoord met een degelijk plan voor hernieuwde besluitvorming. Er zou een ‘denktank’ komen met vertegenwoordigers van Harense ondernemers, ouderenbonden, burgercomité, dorpsverenigingen en andere organisaties. Dit gezelschap zou actief meedenken over verder onderzoek en burgerparticipatie, alles vóór 1 november 2014. Dan kon de raad uiterlijk 1 december een knoop doorhakken.
Teleurstellende gang van zaken
Helaas zijn de informatievoorziening en de besluitvorming ernstig vertraagd. Een maatschappelijke denktank is er niet gekomen. In juni werd stilletjes gekozen voor Large Scale Intervention (LSI), overhaast voorbereid door een ‘ontwerpteam’. Op 7 oktober en 4 november voerden circa 150 burgers in groepen van 7 à 8 personen opeenvolgend ‘tafelwerk’ uit, waarover vervolgens plenair werd gerapporteerd. Qua vorm is dit een aardige aanpak waardoor ingewikkelde kwesties behapbaar worden en men per tafel behoorlijk kan overleggen. Helaas kunnen via LSI slechts weinig burgers actief meedenken; met 150 deelnemers heb je al gauw 20 tafels bezet.
Maar het draait natuurlijk om de inhoud van het tafelwerk. Hier volgde een tweede teleurstelling. Op weg naar het Postillion Hotel wisten de vele belangstellenden nauwelijks wat er van hen werd verwacht. Die criteria voor ‘toekomstbestendigheid’ waren toch al bekend? Waar bleef de noodzakelijke informatie over de voordelen, kansen en risico’s van zelfstandig blijven, samenwerken of fuseren met anderen? Hoeveel zin heeft zo’n burgerraadpleging zonder goede informatie vooraf?
Pas op 4 november werd een voorlopige presentatie gegeven door Bureau Berenschot (www.haren.nl/bestuurlijke-toekomst-haren). Vóór 24 november komt er een serieus onderzoeksrapport. Tegen die tijd krijgen alle inwoners een informatiefolder thuisgestuurd. Daarin is (hopelijk) ook de nieuwste informatie verwerkt. Beter laat dan nooit, ook voor een kritische gedachtenwisseling tussen volksvertegenwoordigers en hun achterban.
Gemeentebestuur tussen twee vuren
Haren lijkt ingeklemd tussen de beperkingen van de eigen besluitvorming en het begrijpelijke ongeduld van Gedeputeerde Staten. Wethouder Verbeek gaf vorige week toe dat gedetailleerde informatie over bestuurlijke toekomstscenario’s onvoldoende beschikbaar is (‘dat vergt een glazen bol en glazen bollen zijn duur’). Daarmee wordt de vinger gelegd op een ernstig probleem. Voor zover essentiële informatie ontbreekt (vooral over fusiescenario’s) kan geen weldoordacht oordeel worden geveld: niet door participerende burgers, niet door de gemeenteraad, niet door B&W zelf en – zo lijkt het – óók niet door Gedeputeerde Staten van Groningen.
Dit laatste is misschien troostvol: hoe kan de Provincie nog volhouden dat een ingrijpende herindeling van de bestaande 23 naar 6 nieuwe gemeenten inderdaad leidt tot meer bestuurskracht, flinke kostenbesparingen, grotere efficiëntie en die gewenste, vriendelijker bestuurscultuur van ‘grenzeloos gunnen’? Verschillende onderzoeken steunen het vermoeden dat het hier vooral gaat om bestuurlijke geloofsartikelen die in de praktijk niet of nauwelijks worden waargemaakt.
Hoe weldoordacht wordt het raadsbesluit?
De bestuurlijke toekomst van het 203-jarige Haren moet afhangen van praktische gegevens, omstandigheden en verwachtingen. Zoals één raadsfractie het formuleert: “Is er een probleem; zo ja: hoe ziet [dat] er uit; en wat kunnen de verschillende opties bijdragen aan het oplossen van dit probleem?” De reële keuzemogelijkheden zijn: (1) zelfstandig blijven, (2) samenwerking en fusie-op-termijn met Tynaarlo, (3) annexatie van Haren en Ten Boer door Groningen-stad.
Hopelijk besluit onze volksvertegenwoordiging niet weer op een zinderende, doodvermoeiende avond tussen 20.00 en 02.00 uur ‘s nachts. Zo’n historische beslissing lijkt een dagtaak die misschien beter buitenshuis en niet in de raadszaal kan worden uitgevoerd. Wanneer dit karwei in opeenvolgende ronden met welgekozen overlegpauzes wordt georganiseerd bestaat er een goede kans dat niet alleen de Harense bevolking (draagvlak!) maar ook het provinciebestuur (kwaliteit van lokaal bestuur!) onder de indruk raken. En voor zover iederéén worstelt met grote onzekerheden kan het voorzorgsbeginsel een uitweg bieden: ‘Bij twijfel niet doen.’
Mocht desondanks de Provincie van bovenaf willen doorzetten, dan kan dit wettelijk hooguit gebeuren via een ‘open overleg’ van maximaal zes maanden, waarbij Haren nog van alles kan inbrengen. Daarna zouden Gedeputeerde Staten binnen drie maanden moeten besluiten wat zij voor Haren het beste vinden. Uiteindelijk is het niet de Provincie zelf maar de Tweede Kamer die over Groningse herindelingsplannen beslist.
Onnen, nov. 2014 C.A.J. Vlek

5 reacties