Preek in 350 woorden door pastor en predikanten in Haren (2025)

Op verzoek van Haren de Krant hebben de pastoor en predikanten van kerken in Haren weer een speciale lezerspreek geschreven die je helpt bij het bezinnen aan het eind van het jaar.

Openbaring van God
Door pastoor Arjen Jellema, RK Nicolaaskerk Haren

De wereld had niet in de gaten dat Hij kwam. Er schalden geen trompetten, geen machthebbers op kraambezoek, paleizen hielden de poorten gesloten. Alleen een arme timmerman, een trouwe maagd en een paar geschrokken herders waren getuige toen de hemel de aarde raakte in een stal. Maar toch, in al die eenvoud verborg zich de goddelijke liefde. God komt niet daar waar macht regeert, maar waar liefde wonen kan. De geboorte van het Jezuskind is geen verhaal van lang geleden zonder betekenis voor nu. Het is de openbaring van God die ons leven komt delen. Hij komt in stilte en nederigheid. Hij komt in een kribbe en in onze harten. Hij komt op de plekken die we als te eenvoudig of te onwaardig zouden beschouwen. Maar God vreest de armoede niet, Hij kiest ervoor.
De herders herinneren ons aan onze roeping: om ons naar de stal te haasten, te aanbidden en daarna te uit te dragen. Hun harten werden geraakt en veranderd, niet door grootsheid, maar door Gods aanwezigheid verborgen in vriendelijkheid. Ze vertrokken vol vreugde, omdat ze de Liefde hadden ontmoet. Dit is het mysterie van kerst. Dat God zich in het kleine laat zien, dat de hemel zich buigt om de mensheid te omarmen. Als we kijken naar de geboorte in de stal, zien we dan meer dan een kind in een kribbe en een mooi verhaal? Zien we het gezicht van God die gekomen is om ons leven te delen?
Toch maakt dat alles anders. Het is zoals Johannes het kerstgebeuren onder woorden brengt: Het ware Licht is in de wereld gekomen en het duister kan het niet overwinnen (in de macht krijgen)…In onze tijd, die donker kan aanvoelen, verlangen velen naar de komst van ware vrede; naar onderlinge verbondenheid en het zwijgen van de wapens. Naar een einde aan afgeven op elkaar en in plaats daarvan moed vinden om samen de toekomst tegemoet te gaan. Naar alles waar liefde symbool voor kan staan.
De belofte van kerst is, dat we al die sporen van donker en duister in de wereld mogen overwinnen. Dat we dat Licht van het Kind uit de stal mogen laten stralen. Dat zo, ook door onze inzet, alles veranderen kan; verzacht, samengevoegd, verlicht, in liefde weer met elkaar verbonden. Zo wens ik U, mede namens collega pastor Myriam Oosting, een zalig kerstfeest en gezegend en vredevol 2026.
Fris begin

Door Carolien Cornelissen, Doopsgezinde kerk, Haren

Kerst. Mooie tijd met warmte, lichtjes, kerstliedjes, boom, stal, vrede op aarde en een lieve, zielige baby in een voederbak. Maar er komt een moment dat het tijd is om het gewone leven weer op te pakken. Nieuw jaar, fris begin.
Ik ruim de boom met alle versiering op. De stal met alle figuren gaat weer netjes in de doos. Opeens hoor ik geklop. Vreemd. Het lijkt uit de doos te komen. Er stapt iemand uit die ik niet herken. ‘Ik ben Jezus,’ zegt die. ‘Ik had u niet herkend,’ antwoord ik. ‘Dat zeggen mensen wel vaker,’ is diens antwoord. Wat of ik van plan ben, wil die weten. Opruimen natuurlijk, kerst is voorbij, ik moet weer verder met mijn leven. ‘En dan stop je mij in die doos?’ ‘Ja dûh, waar moet ik je anders opbergen.’
De vreemde figuur staart mij indringend aan. Ik word er een beetje zenuwachtig van. Ik begrijp het niet. Mag ik Jezus niet opbergen in een doos? Hij hoeft toch niet het hele jaar… Ik kijk weg en zie de engel die naast de ster in de doos ligt. ‘Vrede op aarde’, zongen de engelen. Ach ja, als dat eens waar zou worden. De ogen van de vreemde priemen in mijn rug. Ik voel dat die gelijk heeft. Vrede op aarde, Jezus – in welke gestalte dan ook, dat kan ik toch niet zomaar wegstoppen in een doos die naar zolder verdwijnt tot de volgende kerst? Ik draai me om en kijk naar Jezus. ‘Deal,’ zeg ik en ik schud diens hand. ‘Ik laat je eruit. De wereld ligt voor je open. En eh, ik doe mee. Vrede op aarde enzo.’ De vreemde loopt de trap af en ik hoor hem door de achterdeur vertrekken.
Vrede op aarde. Het is groots en groot. Te groot voor één mens alleen. Je zou er moedeloos van worden. Gelukkig zijn we niet alleen, we zijn samen. Allemaal worden we uitgenodigd om handen en voeten van vrede te zijn. Een mooi goed voornemen, fris begin van het nieuwe jaar. Wat zullen we zeggen, doen we mee?

 

 

Een nieuw begin?
Door ds. Wouter Klouwen, predikant Protestantse Gemeente Haren-Onnen

In de bijbel staat heel onopvallend een boekje waarin het ogenschijnlijk helemaal niet over God gaat. Het is het boekje ‘Prediker’. Daarin staan de gedachten van een wijs man, iemand die beschouwt wat er allemaal in de wereld gebeurt en die dan tot de conclusie komt dat het niet zo veel soeps is. Een beetje een somber boekje ja. Maar tegelijk ook heel realistisch en herkenbaar. Gebeurt er iets nieuws onder de zon? Oorlogen gaan door. Je verdriet neem je mee het nieuwe jaar in. Prediker zegt: alles is onuitsprekelijk vermoeiend. De wind draait naar het westen en naar het oosten en dan weer terug naar het westen. De rivieren stromen naar de zee en de zee raakt nooit vol. En de mens? Een tobber. Een zwoeger. Alles is onuitsprekelijk vermoeiend. IJdelheid der ijdelheden, dat is Predikers gevleugelde woord.
Over Kerst en Oud en Nieuw zal Prediker ook wel zeggen: daar gaan we weer. Weer een kerstboom. Weer het kindeke Jezus. Weer alle drukte en gezelligheid, maar ook eenzaamheid. Als elk jaar. En toch vieren we met de feestdagen wel degelijk iets nieuws. Iets wat we niet op het spoor komen als we om ons heen kijken. Het wordt ons verteld, in dat aloude verhaal van Hem die als de kleinste en de minste onder ons komt wonen om daar het verschil te maken. Maar het is heel klein. Je ziet het niet. Je ziet het zo over het hoofd. En toch, elk jaar weer is daar het nieuwe begin, dat erkend wil worden als een écht nieuw begin: anders naar de wereld kijken. Het onooglijke zien, het kansloze een kans geven, de ander opmerken. Durven omdenken. Of het kan? Hij deed het in elk geval; Hij van wie we de geboorte vieren: Jezus Christus. Het is in zijn Geest om een nieuw begin te maken.
Ik wens u veel heil en zegen voor het nieuwe jaar 2026!

 

Het wonder van Kerst op plaatsen waar je het niet verwacht

Door Greta Huis, Witte Kerkje, Haren

Zo zie je de mensen van de drugsscene van Amsterdam bijna dagelijks en zo zie je ze maanden niet. Zo ook Clemens Wijntak – niet zijn echte naam -. Hij kwam bijna elke zondag naar de kerkdienst op de Wallen toen ik daar werkzaam was als pastor. En toen plots niet meer. In een dergelijke situatie kregen we vaak na een tijdje wel een berichtje uit de gevangenis, maar ook dat kwam niet. Gelukkig ook niet van Bureau Uitvaarten van Gemeentewege…..

Jaren later ga ik bloemen brengen bij iemand in een GGZ-instelling aan de rand van Amsterdam. Terug wandelend valt mijn oog op een naamplaatje voor een deur: Clemens Wijntak. Vol verbazing ga ik op zoek naar een medewerker en je voelt hem al komen, het is de Clemens Wijntak die ik ken! Een hartelijk weerzien volgt.

Regelmatig ga ik Clemens bezoeken. Clemens zegt weinig, is soms in de war. We drinken meestal een kopje thee of maken een wandelingetje. Alhoewel zijn vier broers in Amsterdam wonen, komen ze niet bij hem op bezoek, zo vertelt hij me eens. Er is veel gebeurd, waarbij er veel pijn en verdriet over en weer is veroorzaakt en wordt gevoeld. Clemens heeft begrip voor hun keuze, maar het doet hem veel pijn. En dan is het advent en vraagt Clemens me naar de dienst op kerstavond te komen. Ik ga.

De geestelijk verzorger leidt de intieme dienst voor enkele medewerkers, bewoners en enkele familieleden en vrienden. De mevrouw die nooit buiten haar kamer komt is er, de boze buitenwereld trotserend. Een oudere vrouw met een knuffeldier in haar armen draagt een gedicht van Annie M.G.Schmidt voor, uit het hoofd. Clemens leest enkele zinnen van het kerstverhaal. Iemand anders wil de kaarsen aansteken, maar is erg zenuwachtig. Haar hand trilt. Geduldig wachten we, het lukt!

Het wonder van kerst, van de geboorte van het mooie, het goede, het liefdevolle, ervaar ik die avond. En ik besef dat het net als in Lucas gebeurd op de plaatsen en momenten waar je het juist niet verwacht.

 

Noodpakket

Door ds. Sjaak de Boer, Ontmoetingskerk Haren

Heb jij dat boekje ook in huis gekregen? “Bereid je voor op een noodsituatie”.
Met informatie van de overheid om ons voor te bereiden op een noodsituatie. Dat kan van alles zijn, maar we denken dan nu vooral aan oorlog met digitale aanvallen en verstoringen van allerlei noodzakelijke voorzieningen. Een nuttig en handig boekje. Met een bijbehorende website: denkvooruit.nl De meeste maatregelen waren al eerder doorgegeven: zorg dat je het drie dagen zonder hulp kunt uithouden: 3 liter per persoon per dag, kaarsen, lucifers en een radio op batterijen en zonnecellen. Nu staat het keurig op een rijtje: stel je noodpakket samen; maak een noodplan; en, last but not least, praat met elkaar en help elkaar.
Bij andere calamiteiten in de wereld was al ontdekt dat dat laatste misschien wel het belangrijkste is. Je kunt wel zélf alles keurig voor elkaar hebben, maar wat vooral effectief is, is contact en steun van en voor mensen om je heen. Elkaar helpen geeft het beste resultaat.
Het brengt me bij wat de kernboodschap is in de Bijbel. God komt naar ons toe met grote woorden en mooie beloften. En wat Hij van ons vraagt is heel simpel samen te vatten:
Heb God lief én heb je medemens lief als jezelf. Kortom: heb lief. En dat betekent concreet: zorg voor je medemens zodat hij of zij kan leven en functioneren met zijn of haar gaven.
Jezus gaf daar een hele mooie invulling van toen Hij zei:
“Behandel anderen dus steeds zoals je zou willen dat ze jullie behandelen.” (Matteüs 7:12).
Dat is het hart van mijn boodschap. Wij kennen de uitdrukking “wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet”. Maar Jezus maakt het positief: behandel de ander zoals jij behandeld wilt worden. En daar kun je meteen mee beginnen: contact maken met de mensen die om je heen wonen. Ook zonder dat er een ramp of oorlog komt helpt dat al om de wereld mooier en fijner te maken. Delen maakt rijker. Ik wens je een veilig, vreedzaam en vooral contactrijk jaar toe!