Raad: Akkoord met geheimhouding, maar is het middel niet erger dan de kwaal? – lees meer…

Gisteravond heeft de raad achter gesloten deuren vergaderd over de invulling van het Haderaplein. Kritische burgers zullen de geur van achterkamertjespolitiek menen te ruiken. Groen Links weigerde te komen als statement. Toch heeft de raad na afloop van de vergadering ingestemd met het geheime karakter van het beraad en geheimhouding beloofd. Het betrof hier overigens een raadscommissievergadering.

 

Zwijgzaam op afspraak

Marjan Bachman van D66, van oudsher principieel tegen achterkamertjespolitiek zegt met gepaste tegenzin akkoord te zijn gegaan met deze gang van zaken. “Ik vind het heel vervelend dat het nodig was, maar ik sta er volledig achter. Er zijn dingen besproken die geheim moeten blijven.” Bachman snapt dat dergelijke verhullende woorden een vreemde uitwerking hebben op de buitenwacht. Wat kan er zo geheim zijn? Ze wil zelfs niet zeggen welke belangen er mogelijk in het geding zijn. “Ik heb voor geheimhouding gestemd”, zegt ze. De voltallige raad deed dat, behalve Groen Links, die niet aanwezig was.

Jos Stroomer was er namens de PvdA en ook hij zegt geen woord over de inhoud van de vergadering. “Het was een goed gesprek, maar over de inhoud zeg ik niets.” Gevraagd naar de reden van geheimhouding zegt Stroomer: “Ik heb ingestemd met geheimhouding, maar achteraf vind ik persoonlijk dat het niet geheim had hoeven zijn.” Waarom dan toch voor geheimhouding gestemd?  Stroomer: “Ik wilde solidair zijn met de rest van de raad.” Mathilde Stiekema van het CDA is nu niet bereikbaar, maar haar fractiegenoot Jacob Boonstra reageert ook erg aarzelend en formeel. “Ik ga er helemaal niets over zeggen.” Op de vraag welke belangen geschaad kunnen worden volgt een lange denkpauze. “Nee, ik ga er niets over zeggen.”

Analyse van geheimhouding

Het is een merkwaardige situatie. Het nieuwe college D66, GVH en VVD staat transparantie voor en met name wethouder Mariska Sloot was er in haar rol van oppositie altijd op uit om de ramen van het gemeentehuis open te zetten. Toch kan het dan gebeuren dat de openheid plaatsmaakt voor geslotenheid. Het blijft (nog) gissen naar de redenen. Het Haderaplein was ooit bedoeld om de kosten van het nieuwe gemeentehuis deels te dekken. De verwachte opbrengst van rond zes miljoen werd meegenomen in de begroting van de nieuwbouw. Door de crisis daalde de marktwaarde van het plein tot vier miljoen. Tot overmaat van ramp stagneerde de ontwikkeling, omdat na lang dubben Albert Heijn heeft besloten niet te gaan verhuizen naar het Haderaplein. Albert Heijn was een kurk onder de geplande ontwikkelingen. Haren moet nu dus opnieuw beginnen met het uitventen van de vierkante meters en moet daarbij rekening houden met de belangen van het dorps-centrum. Wel of geen winkels? Hoeveel woningen? Wel of geen parkeergarage? In dit spel is Haren een marktpartij, want ze is aanbieder van hete bouwgrond. Ligt hierin de reden om in het geheim te vergaderen? Mogen ontwikkelaars niet weten hoe de vraagprijs tot stand komt? Of hoeveel de grond moet opleveren? Of mogen burgers niet weten dat het project hopeloos is geworden en dat het nóg minder dan vier miljoen zal opleveren? Wordt er nu koortsachtig gewerkt aan een noodplan B?

Het geheime karakter heeft opgeleverd dat slechts de aanwezigen weten welke dilemma’s er zijn en dat zij hebben beloofd erover te zwijgen. Maar het neven-effect is beslist niet gunstig voor de gemeente Haren. Want iedereen die openheid voorstaat (de burgers voorop) zal nu gaan speculeren en de argwaan zal toenemen. De schijn van ‘achterkamertjes’ wordt gewekt. Misschien volkomen ten onrechte, maar daarover kan nu niemand een oordeel vellen.

Op de foto de gemeenteraad. Gisteravond was er geen publiek of pers aanwezig.