“Uit liefde laten gaan…” (verhaal over een grafmonument)

Een glazen plaat. ‘Uit liefde laten gaan’. Een meerpaal met het getal 17. Het zijn betekenisvolle elementen op het urnengraf van Wim Peeters. Een jaar geleden moest hij aanvaarden dat zijn leven zou eindigen. In gesprekken met veel tranen besprak hij met zijn vrouw Geziena zijn uitvaart. Het hele gezin schaarde zich rond de cd-speler om de muziek die hij had gekozen te beluisteren. Onder andere het ‘Air’ van Bach in de uitvoering van André Rieu. “Het waren heel emotionele momenten, maar ook onvergetelijk en waardevol”, zegt Geziena. “Het overlijden van Wim heeft ons ook sterker gemaakt. De onderlinge band van onze kinderen is verdiept. Net als de band met de verdere familie.” En over haar eigen situatie zegt Geziena: “Ik ben nu alleen, maar voel me niet alleen. Veel lieve mensen hebben aandacht voor mij.” Het zijn voorbeelden van positief denken als wapen tegen verdriet.

 

Dat begon al toen Wim Peeters (chemisch technicus en in Haren bekend van Zwemclub Haren) in april 2012 te horen kreeg dat hij een tumor had in een nier. Hij ging uit van genezing, want artsen zagen kansen door hem in mei te opereren. In de aanloop naar de operatie ging Wim trouw naar zijn werk, zoekend naar houvast in zijn vertrouwde levensritme. In oktober was er slecht nieuws: uitzaaiingen. De medicatie werd gestart met een bizarre rekensom: in slechts een derde van de gevallen slaat deze aan. Het gezin ging ervan uit dat Wim tot dat geluksdeel zou behoren. In het najaar werd het positieve vertrouwen steeds moeilijker vol te houden. Waar Wim op de goede afloop bleef rekenen en gewoon naar zijn werk ging (zo goed en zo kwaad als dat ging), begon bij zijn vrouw de twijfel te knagen. Zou de dood dan toch winnen? Een periode van tergende onzekerheid en gemengde emoties brak aan. In de buik van schoondochter Martine groeide nieuw leven en Wim wilde niets liever dan de geboorte van zijn kleinkind meemaken. Tegelijk moest hij onder ogen zien dat de ziekte hem de baas werd. Op 5 maart 2013 kwam het fatale bericht van de artsen: er is niets meer aan te doen. Moedig begon het gezin zich voor te bereiden op het onafwendbare. Op maandag 25 maart, laat in de avond, heeft Wim de strijd gestaakt. Hij was klaar voor het einde en nam intensief afscheid van zijn vrouw Geziena. “Op dat moment hebben we elkaar in liefde losgelaten. Hij heeft zijn hele leven in dienst gesteld van anderen en die avond koos hij eindelijk voor zichzelf. Hij mocht gaan.” Met hulp van de huisarts kwam een Dormicum-pomp in huis en kon nauwkeurig een pijnloze slaap worden gedoseerd. Op 27 maart gleed Wim Peeters vanuit die slaap weg uit het leven.

Monument

De tekst ‘Uit liefde laten gaan’  op het monument zegt genoeg. De meerpaal verwijst naar het strandpaviljoen Meerpaal 17 op Texel nabij Den Burg. Geziena: “We hebben daar de laatste jaren veel wandelingen gemaakt, het was óns plekje op het eiland. Ik heb een bakje met zand van Texel naast Wim’s kist gezet toen hij hier lag opgebaard. Later heb ik het in mijn tuin gestrooid.” De twee trouwringen heeft Geziena laten omsmelten naar één ring vol symboliek. Verbroken verbinding, een gat, een briljant. Ze kijkt naar de foto van haar Wim en zegt: “Ik had zo graag meer tijd gehad met hem. Maar ik heb er nu vrede mee.” Het grafmonument bezoekt Geziena minder vaak dan haar kinderen Mark en Loes en hun partners. De herinneringen aan haar man zitten in haar hart en vindt zij niet op de Harenerhof.