Verdwenen beroepen in Haren: bekkenbreker en kwitantieloper

De man op de foto is de heer Abel Mannes, die in de jaren 90 overleed, 78 jaar oud. Hij woonde in het gehucht Essen. Man in het pak en met zijn onafscheidelijke sigaar. In de jaren 50 en 60 had hij een beroep dat we ons nu niet meer kunnen indenken: kwitantieloper voor het waterbedrijf.

Met een collega ging hij langs de deuren om het water contant af te rekenen, het ging dan om enkele guldens per kwartaal. Als men niet kon betalen kwam hij een paar weken later terug. Pas in uiterste nood werd het water van wanbetalers afgesloten. De ‘man met de sigaar’ werkte o.a. de hele gemeente Haren en een stuk van Groningen af. Als hij klaar was, begon hij de nieuwe ronde voor het nieuwe kwartaal. Toen in de jaren 70 de giro in opmars was, verdween dit beroep.

Mannes had overigens nóg een bron van inkomsten. Hij was ‘bekkenbreker’ op de wekelijkse veemarkt in Groningen (waar nu theater Oosterpoort staat). De koeien werden daar altijd gecontroleerd op ziektes door een veearts, die dan ook een blik in de bekken moest werpen. Mannes ging mee van koe tot koe, zette zijn handen tussen de kaken en drukte deze krachtig van elkaar. Dit heette ‘bekkenbreken’. Het laat zich raden dat de term ‘breek me de bek niet open’ te maken heeft met dit verdwenen beroep.