Werk aan de winkel in appèlbergen

Door Harm Jan Verweij, altijd per fiets onderweg in Haren

Weinig natuurgebieden zijn zo gevarieerd als Appèlbergen, klein als het is. We vinden op de hogere delen bospercelen met vaak bomen van monumentale grootte, vooral de beuken zijn indrukwekkend. Temidden van die bospercelen komen we open stuifzanden tegen. In de lager gelegen gebieden hebben zich veenmoerassen ontwikkeld. Met name het gebied waar de oorlogsslachtoffers begraven zijn is bekend maar dit is niet het enige moeras. Door beheer tracht men er de natuurwaarden te bevorderen. Zo is er heide afgeplagd om de levendbarende hagedis een kans te geven en zijn er maatregelen genomen om de klokjesgentiaan (een plant) een kans te geven. Mocht dat laatste lukken dan kunnen we er ook het gentiaanblauwtje terug verwachten, die kleine prachtige vlinder. Momenteel valt vooral de veenpluis op. Deze beschermde plant is uiterst kwetsbaar maar komt massaal voor in de open delen van de veenmoerassen en kleurt delen ervan geheel wit. Maar de veenpluis dreigt te verdwijnen: overal rukt de opslag van berken op en zal de veenpluis gaan verdringen.De Franciskaner monniken die een paar dagen per jaar vrijwilligerswerk doen hebben reeds vele berken verwijderd maar er moet veel meer gebeuren. Een wandeling in het gebied leert dat de berken nog steeds een veel te groot gebied van de moerassen bedekken. En die berken staan klaar om ook de rest van de moerassen in te nemen. De natuurbeheerders zullen daarom een nog veel grotere inspanning moeten leveren  om de toekomst van de veenpluis veilig te stellen.