Vraatzucht

Een mens heeft geld nodig om te leven. Wie een moeilijke baan heeft, kan rekenen op een beter salaris dan veel anderen. Een metselaar, die vakkundig muren metselt en veel uren maakt, verdient meer dan een metselaar die slechte muren metselt en minder uren maakt. Dat is zo ongeveer in een notendop het principe van ‘loon naar werken’. Helaas lijden er echter nogal wat mensen aan financiële vraatzucht. Het gevolg is financiële obesitas. Ze streven er niet naar om voldoende te werken teneinde voldoende inkomen te hebben. Neen, ze streven ernaar om méér geld te verdienen dan op grond van hun werkzaamheden verklaarbaar zou zijn. Bart V. hoorde zes jaar cel tegen zich eisen, omdat hij volgens justitie van zijn werkgever Thuiszorg Drenthe miljoenen heeft gestolen met list en bedrog. Topvoetballers verdienen soms per jaar miljoenen voor het spelen van 19 wedstrijden, te betalen door supporters en sponsors. Veel topmanagers gaan met zes ton of meer naar huis en als zij hun werk slecht doen krijgen ze nóg meer om af te taaien. Zij kopen méér huizen dan ze kunnen bewonen. Ze kopen zulke grote auto’s (bijna Leopard Tanks) dat je ze nauwelijks boven het stuur ziet uitkomen. Ze kopen meer eten dan hun maag kan verwerken. Mensen die geld niet meer zien als een beloning voor geleverde diensten, maar als beukennootjes die je hoe dan ook voor de neus van anderen wegpakt om ze in je eigen holletje op te stapelen….die mensen lijden aan financiële vraatzucht en ze tasten het fundament van een gezonde economie aan. Zij zijn verantwoordelijk voor de hoge kostprijzen van diensten en producten, die uiteindelijk worden betaald door ons allemaal. Als deze veelvraten zich weer zouden voegen naar het aloude principe van ‘loon naar werken’, dan zouden b.v. verzekeringen, gezondheidszorg, software en overheid een stuk goedkoper kunnen worden. Wie geneest de veelvraten?

Hein Bloemink

april 2010