Column Bert Heikens, huisarts te Haren (februari 2022)

Moed of moedeloos?

Vaak wordt aan artsen gevraagd wat ze het meest is bijgebleven van die ene patiënt of die ene situatie. Hier is zelfs een boek over geschreven met daarin vele bijzondere verhalen. Voor mij zijn dat er vele. Het bijzondere aan mijn vak is dat je met zoveel situaties in aanraking komt en bij zoveel mensen over de vloer, dat het bijna bij elke dienst of werkdag wel de moeite waard is om over te schrijven. Soms zijn het trieste verhalen, maar gelukkig ook leuke. Zo blijven mij vooral de verhalen bij, die me altijd weer vrolijk stemmen. Ik zal er een paar noemen. Zoals die mevrouw van dik in de negentig die nog steeds fors rookte en mij vol trots liet zien dat ze dagelijks een grote schep zout in de warme maaltijd deed. Ze is er heel oud mee geworden. Of die ene man uit dezelfde leeftijdscategorie die na de dood van zijn vrouw verre reizen bleef maken. Dat deden ze ook altijd met z’n tweeën. Tijdens een van zijn reizen overleed hij plotseling. Hij had wel ten volle geleefd. Het meest maken patiënten indruk op mij als ze op hoge leeftijd nog kunnen genieten, ondanks alle kwalen en beperkingen. Ik vraag me altijd af hoe ze dit doen, hoe hou je de moed erin? Zelf hoop ik dat ik dit later ook kan, zoveel mogelijk positief blijven. Veel begrip heb ik ook voor mensen die die moed niet meer kunnen opbrengen. Ze hebben simpelweg gewoon teveel meegemaakt. Het zal altijd een tweedeling blijven denk ik.