Dorpswethouder van Haren wil nog wel een termijn: “Eenwording Haren en Stad op koers”

Philip Broeksma vindt het nog steeds erg leuk om wethouder van de gemeente Groningen te zijn. Met Haren heeft hij inmiddels een klik. Hij zou na de verkiezingen nog best wel een periode van vier jaar door willen gaan, dat is veelzeggend. We spreken hem aan de vooravond van de verkiezingen over fusiepijn, vertrouwen en weerstand die hem nieuwsgierig maakt. Maar ook over het feit dat de fusiediscussie volgens hem niet meer domineert.

Verademing
Terugkijkend is Broeksma tevreden over de vorderingen die zijn gemaakt in het eenwordingsproces. In 2019 begon het College in zwaar weer en voelde hij ook weerstanden in Haren. Maar de lucht is volgens hem aardig opgeklaard. “Ik herkende natuurlijk de angst voor ‘de grote gemeente’. Harenaars vreesden hun identiteit kwijt te raken. Ik snap dat, want ik ben zelf ook een man van het dorp. Ik ben geen stadse politicus en begrijp de dorpse cultuur. In Haren heb ik de afgelopen jaren het verdriet door de herindeling gezien, maar ook ontmoette ik mensen die het een verademing vonden dat ze nu bij de grote robuuste gemeente gingen horen, waar veel professionaliteit aanwezig is om de gemeente te besturen.”

Viskraam
Natuurlijk weet Broeksma ook wel dat Harenaars hogere gemeentelijke lasten moeten betalen dan voorheen, maar het is volgens hem niet zeker dat dit een direct gevolg van de herindeling is. Groningen levert waar voor zijn geld, vindt hij. Over de afstand tussen burger en bestuurder zegt hij: “Vroeger sprak je de wethouder bij de viskraam en overlegde je dingen. Dat gebeurt inderdaad niet meer, hoewel ik geregeld boodschappen doe bij Albert Heijn aan de Kerkstraat. Nee, ik word niet vaak als wethouder herkend. Maar met ons gebiedsteam komen we wel degelijk heel dicht bij de mensen.”

Zaken doen
Met dat gebiedsteam kun je volgens de wethouder goede zaken doen en ook dingen regelen. Hij wijst op het samenspel met inwoners van Onnen, die verkeersmaatregelen hebben genomen om het dorp veiliger te maken. “We hebben prima contact met verenigingen van dorpsbelangen en nu Corona op zijn retour is gaan we weer praten in de dorpshuizen. De pandemie heeft ons wat dat betreft erg dwars gezeten.” De ontmoeting met boze Glimmenaren tijdens een fietstocht naar een locatie waar een zonnepark ‘bespreekbaar’ was, herinnert Broeksma zich nog goed. “Heel goed dat dit gebeurde. Weerstand maakt mij nieuwsgierig en dan is praten de beste manier om er uit te komen.”

Fusiepijn vergeten?
Buurthuis Mellenshorst is door de gemeente gered van een faillissement. Wordt Haren misschien extra verwend met geld om het leed van de fusie af te kopen? “Nee, de investeringen in Haren lopen niet uit de pas met de rest van de gemeente.” De wethouder staart even resumerend uit het raam, dat uitzicht geeft op het Raadhuisplein. Hij kent het tumult over Diftar. Hij kent de argwaan rond bouwlocaties. Hij weet dat mensen de lastenverhogingen toeschrijven aan de fusie. Maar hij merkt naar eigen zeggen in de praktijk toch nog maar weinig van de frustraties. De fusie domineert de gesprekken met inwoners niet meer, waarschijnlijk omdat die gesprekken vooral gaan over de toekomst.