Herinneringen aan Blindeninstituut Heukelom

Evert Mouw kwam als kind in 1963 wonen in het Blindeninstituut. Dat stond aan de Rijksstraatweg tussen Haren en Glimmen waar nu Visio is gevestigd. Het oude Blindeninstituut was gehuisvest in gebouwen die voorheen dienst deden als tuchtschool.

Waarom moest jij naar het Blindeninstituut en hoe ervaarde je die plotselinge verhuizing? “Ik moest naar het Blindeninstituut in Huizen vanwege een aangeboren visuele beperking. Na meer dan 70 jaar, weet ik mij die verhuizing nog te herinneren. Op het blindeninstituut ben ik vanaf september 1954 tot de zomer van 1963 naar school gegaan. Vanaf 21 augustus 1961 werd ik naar de toenmalige Heukelom te Haren, overgeplaatst. Dat was omdat ik naast mijn visuele, ook een fysieke beperking had en nog steeds heb.”

Wat wilde de Heukelom voor jullie zijn? Opvoeder, school, een dak boven het hoofd? Wat waren de huisregels? “De Heukelom gaf ons naast een dak boven het hoofd ook onderwijs en opvoeding. Huisregels: In mijn beleving waren ze er wel en ook weer niet. De Heukelom gaf toen al bijzonder onderwijs. Veel van de leerlingen hadden naast hun visuele, ook een verstandelijke beperking. Wat voor de één geldt gaat voor de ander niet op. De enige regels die ik als zodanig heb ervaren, waren die van op tijd aan tafel, naar bed en op school zijn. Het boekje “Zo hoort het” bestond niet. Toen ik eens een verhaal schreef en wilde weten hoe je met leestekens om moest gaan, zei de leraar nadat hij het verhaal gelezen had, dat leestekens niet belangrijk waren. Hij snapte wat ik bedoelde en dat was goed vond hij.”

Wat was jullie interactie met Haren? Kwamen jullie in het dorp? Hoe? Waren jullie lid van een sportvereniging of clubjes? “Wij kwamen op woensdag- en zaterdagmiddag in Haren. Van je zakgeld mocht je dan een grammofoonplaat of een patatje in de snackbar kopen. Ook waren er een aantal leerlingen waaronder ik, lid van de wandelsportvereniging WSVT: Wandelsportvereniging Tuindorp. Met trainen en wandeltochten in en rond de Provincie Groningen, kwamen wij regelmatig buiten de instelling.
Samengevat heb ik een onvergetelijke tijd in Haren en de Heukelom gehad. Een tijd waarvoor ik dankbaar ben hem niet gemist te hebben. Denk er nog elke dag aan en wanneer ik in verband met een jaarlijks schoolfeest naar Haren kom, is dat een thuiskomen.”

Evert Mouw