Oude Glorie: Café ’t Luifeltje met ‘Ome jan’

Oude Glorie
Café ‘t Luifeltje, Kerkstraat
1968-1979

In de vroege jaren 60 was aan de Kerkstraat 7 in Haren Cafetaria Trefpunt gevestigd, gerund door de familie Brongersma. In 1968 werd deze zaak overgenomen door Jan Eefting (1924-1978) die het vak geleerd had bij Cafetaria Succes in de Carolieweg in Groningen. Hij zette de zaak voort, maar al snel bouwde hij het concept om naar een eetcafé. Van 8.00 uur ‘s ochtends tot middernacht geopend.

Jukebox
Zijn dochter kwam in de zaak en zijn vrouw Reina runde de keuken. In het hele dorp werd Eefting bekend als ‘Ome Jan’. De nieuwe naam van het eetcafé werd in overleg met vaste klanten bepaald op ‘t Luifeltje (omdat er toen nog een luifel was). Het concept valt samen te vatten in een paar woorden: ambachtelijk eten, zelfgemaakte salades, heerlijke karbonades, bier, een luisterend oor en empathie voor de klanten. Ome Jan was niet uit op rijkdom, maar op menselijke relaties. In zijn jukebox hoefde je geen geld te gooien, want het ging hem om de sfeer en niet om de munten. Sommige klanten met weinig geld zette hij een gratis maaltijd voor. ‘s Ochtends kwamen schoolkinderen voor snoep en ‘s middags kwamen de volwassenen voor bier en gezelligheid. ‘s Avonds was het een mix van eters en drinkers, die in ‘t Luifeltje hun tweede thuis vonden. De sfeer was gemoedelijk. De kookkunst van Reina Eefting (1929-2010) was beroemd in het dorp. Ze kookte voor Tafeltje-Dek-Je en op de koopavond ook voor het personeel van Albert Heijn. Ome Jan bezorgde de maaltijden in zijn Lelijke Eend.

Hartstilstand
Ome Jan had een groot hart voor zijn gezin en voor zijn klanten. En juist dat hart heeft het op maandag 17 april 1978 om 15.30 uur begeven. Hij was met Reina achter de bar aan het opruimen toen hij in elkaar zakte. Hulp van dokter en ambulancepersoneel mocht niet baten. ‘t Luifeltje in rep en roer, de straat in rep en roer. In het dorp gonsde het: ‘Heb je het gehoord van Ome Jan?’ Reina heeft de zaak met haar dochter moedig doorgezet, maar achteraf zegt ze daarover: “De aardigheid was eraf. Mijn vader was de centrale figuur en die was er niet meer. Al vrij snel hebben we de zaak verkocht.” In 1979 nam een zekere Bert Beckers de zaak over, die het bedrijf in 1980 alweer verkocht aan de Harenaars Henk Ridderbos en Fedde Blomsma. Die laatste herinnert zich nog dat de sociale sfeer van Ome Jan nog voelbaar was in het café. Bepaalde klanten rekenden nog op gratis eten en soms op een plaats om te overnachten, omdat ze letterlijk geen dak boven het hoofd hadden. “

Erehaag
Jan Eefting was een zeer geliefd persoon in het dorp”, zegt Blomsma. Dat bleek ook toen Ome Jan naar zijn laatste rustplaats op De Eshof werd gereden. Een lange erehaag van mensen langs de Kerkstraat en Rijksstraatweg. Zij zwaaiden Ome Jan uit.