Column Goede Raad, deze maand: Conny Eldering (augustus 2026)

Deze maand door: Conny Eldering – raadslid – volksvertegenwoordiger
Stadspartij 100% voor Groningen

Kiemkracht in dorpen

In de marge van de gemeente, langs de veldwegen en achter de kerktorens, leven ze: de dorpen. Klein van schaal, groot van geest. Wie er woont, weet het. Het wordt gerund, georganiseerd en gedragen door mensen die geen functieprofiel nodig hebben om iets voor de ander te doen. De buurvrouw die boodschappen haalt. De werkgroep die vijf jaar vecht voor een veilig fietspad. Dat is kiemkracht — het vermogen van een gemeenschap om vanuit zichzelf te groeien, te repareren, te verbinden. Het zit niet in subsidieaanvragen of beleidsnota’s. Het zit in mensen die elkaar kennen, die zien wat er nodig is, en die gewoon beginnen. “Een dorp dat zichzelf organiseert, verdient een gemeente die luistert — niet beslist.” Maar kiemkracht heeft ook voeding nodig. En daar wringt de schoen. Want terwijl dorpen bloeien op betrokkenheid, trekt de gemeente zich steeds verder terug achter loketten, procedures en digitale portalen. De afstand tussen de keukentafel en het gemeentehuis is de afgelopen decennia niet kleiner geworden — ze is groter geworden.
Dat vraagt om iets wat moeilijker is dan een subsidie: samenwerking. Dorpen zullen hun krachten moeten bundelen. Niet om één stem te hebben die verloren gaat, maar om een koor te vormen dat niet te negeren is. Een gezamenlijke dorpsvisie. Gedeelde agenda’s.
Een front dat zegt: wij weten wat hier nodig is. En de gemeente? Die mag een stap dichterbij komen. Niet als toezichthouder, maar als partner. Want een dorp dat zichzelf organiseert, verdient een overheid die dat erkent — en die de kiemkracht niet vertrapt met formulieren, maar water geeft. De zaadjes liggen er al. Het is tijd om samen te tuinieren.