Noordlaarder begeleidt uitvaarten koninklijk huis

Door Gonneke Bonting.
Sjors Rozema heeft bijzondere bijbaan. Hij heeft iets met paarden en met het leger. Daardoor escorteert hij op Prinsjesdag de Gouden Koets. Hij reed mee in de stoet achter de kist van prins Claus. En nadat prins Bernhard was overleden, speelde hij ook een rol bij de ceremonie.Sjors Rozema (40) is in dagelijks leven kok in het Martiniziekenhuis in Groningen. Maar een paar keer per jaar doet hij heel andere dingen. Hij is namelijk lid van de Cavalerie.
Prins Claus was natuurlijk de eerste overledene van het Koninklijk Huis sinds lange tijd. Toen hij steeds zieker werd en er een draaiboek gemaakt moest worden, hebben ze in oude boeken opgezocht hoe het moest gaan. Rozema reed mee in de stoet. Hij herinnert zich de doodstille menigte: Alle mensen die langs de kant van de weg stonden, waren stil. Als er iemand was geweest die niet wist wat er gebeurd was, zou die zo kunnen begrijpen dat het iets vreselijks was. Heel indrukwekkend vond ik dat.
De bijzetting van prins Bernhard ervoer hij anders. Natuurlijk speelde de hoge leeftijd van de prins mee, maar ook de rol van Sjors Rozema was anders dan bij prins Claus bijzetting. Ik reed niet mee in de stoet maar ik nam het paard over van de adjudant toen die mee de kerk in ging. En daarna zorgde ik ervoor dat het paard op tijd weer terug was bij de kerk.

Oefenen op het strand
Een paar dagen van te voren begonnen steeds de voorbereidingen. Dat is ook zo voor Prinsjesdag. Vijf dagen voor de derde dinsdag in september gaan we naar het tentenkamp. Onderhoud, oefenen en wennen. Dat zijn de belangrijkste dingen. Daar zijn we de paarden en de cavaleristen- intensief mee bezig. vertelt hij, s Maandags voor Prinsjesdag oefenen we op het strand. Dan is er muziek, hele schoolklassen lopen lawaai te maken en rupsvoertuigen schuiven langs. Soms zijn er laagvliegende vliegtuigen. Alles wat er op de dag zelf zou kunnen gebeuren proberen we na te bootsen. Wat goed gaat, verhoogt het vertrouwen. Dat geldt voor mens en paard.

Rozema herinnert zich nog wel hoe hij de Cavalerie ontdekte: Met de paardenvereniging Rijden en Glijden was ik naar de Royal Horses van het Engelse koninklijk huis geweest. Onderweg naar huis kwam ik steeds meer over de Cavalerie te weten. Toen ik thuis was, wist ik dat ik daar ook bij wilde. Na een uitgebreide sollicitatieprocedure ben ik in september 2000 cavalerist geworden. Zijn enthousiasme voor dit werk komt voor een groot deel door zijn liefde voor paarden: Ik ben van jongs af aan een paardengek. Hij laat boeken, fotos en tijdschriften zien die hij heeft verzameld. Veel paarden en veel Oranjefotos. Want een zwak voor het Koninklijk Huis heeft hij er ook wel van gekregen.