Zaken doen met je moeder

Met je familie moet je wandelen en niet handelen. Die wijsheid hangt op een tegeltje in het huis van menig ondernemer. Bedrijven van vader op zoon komen nog steeds voor, maar zijn minder vanzelfsprekend dan vroeger.In Haren zijn er nog wel enkele actuele voorbeelden te noemen van kinderen die in de voetsporen van hun ouders zijn getreden of dat spoedig zullen gaan doen. Een paar willekeurige voorbeelden van familiewinkels: Rubert Homan (Homan Haren), Johan Pater (Pater Schoenreparaties), Ivo Hof (Expert Coen Hof), Peter Paul de Vries (Herman de Vries Mode), Jan Feenstra (ERA Makelaars Feenstra), Henk Boomker (Boomker & Savenije) en Rob Swarte (Intertoys). Minder vaak zien we in Haren de combinatie van moeder op dochter, zoals Lian Gejas (28). Zij nam in 2001 aan het Raadhuisplein het bedrijf Epicenter Noord (voor definitieve ontharing en huidverbetering) van haar moeder Ineke van der Vinne.

Lian: Nee, toen mijn moeder in 1999 in Haren begon met haar bedrijf had ik er geen idee van dat ik het ooit van haar zou overnemen. Zij was gestart vanuit enthousiasme voor een ontharingsapparaat, waarover zij op TV had horen spreken. Ze vertelde me toen wel iets over dat apparaat en dat ze een bedrijfje was begonnen. Maar ik was met andere dingen bezig, ik studeerde communicatie /voorlichting in Groningen. Later verhuisde ik naar Amsterdam. Mijn vriend en ik hadden het daar prima naar onze zin en waren niet van plan terug te komen naar Haren. Totdat ik mijn moeder hoorde vertellen dat haar bedrijf wat te druk begon te worden en dat ze het wilde verkopen. Dat heeft ons toen wel aan het denken gezet. We hebben de bedrijfsresultaten bekeken en ik vond het eigenlijk zonde om zon goed draaiend bedrijf uit de familie te halen. Ik kende Epicenter omdat ik er stage had gelopen voor mijn studie en ik begon na te denken over het overnemen van de zaak. Mijn vriend werkt als econoom op een accountantskantoor en vond de cijfers gezond. We hebben de waarde toen laten taxeren. Met mijn moeder heb ik er geregeld over gesproken. Op een dag belde ik haar op met het goede nieuws. Ik zei: ik heb besloten je zaak over te nemen. Haar reactie had twee kanten. Ze was blij, maar voelde zich ook wat bezwaard. Stel dat het niet goed zou gaan? Dan zouden de zorgen toch binnen de familie blijven. In 2001 werd de zaak beklonken, ik volgde nog een cursus en mijn moeder heeft me ingewerkt. Inmiddels hebben we geinvesteerd in een nieuw apparaat dat de huid verjongt en b.v. pigmentvlekken verwijdert. De zaak gaat goed, maar als er eens een mindere periode is maakt mijn moeder zich toch weer bezorgd. Ze belt vaak om even te vragen hoe het gaat met Epicenter. We hebben er geen spijt van dat we naar Haren zijn teruggekomen en de zaak hebben overgenomen. “Het enige nadeel is dat we nauwelijks op vakantie kunnen, maar dat nemen we voor lief.”