Nieuwe column Huub van ’t Hek (juni)

Kelderrestanten

Huub van ’t Hek

Na het overlijden van zijn vader moest er veel worden geregeld en opgeruimd. Niet alleen in Nederland, maar ook in Frankrijk, waar zijn vader al in de jaren ’70 een prachtig huis had laten bouwen. Dat huis zou worden verkocht, maar de wijnkelder was zeker de moeite waard om leeg te halen. Of ik mee wilde naar een klein dorpje in de Provence om daar behulpzaam te zijn bij het afleggen van ongeveer 2000 flessen.
Het Franse huis blijkt inderdaad een meer dan geniaal ontwerp dat volledig gebruik maakt van de natuurlijke glooiing van de grond waarop het is gebouwd. Onder het huis is een garage voor vier auto’s, een hockeykelder voor de kinderen, een professionele wasruimte en een wijnkelder voor ruim 3000 flessen. Waar te beginnen? Een Dom Perignon 1970? Staat in de catalogus voor een winkelwaarde van ruim € 500,00. Helaas, heeft de tand des tijds niet doorstaan. Gewoon weg door de gootsteen. Zo schuiven wij op en ontdekken dat vanaf 1984 de eerste flessen nog drinkbaar zijn. Wij praten dan wel over de allerhoogst gekwalificeerde wijnen. Ondanks veel mooie Bordeaux en Bourgognes spant Chateau Simone 1983 toch de kroon.

Terug in Haren word ik bijgepraat over annexatie of zelfstandigheid. Het is het dispuut tussen het denken uit de oude wereld en het denken in de nieuwe tijd. De oude wereld staat voor annexatie, de nieuwe tijd voor zelfstandigheid. Het laat de vraag toe of de wijnkelder hier de juiste metafoor is. Niet elke fles is eeuwig houdbaar. Dure champagne hebben wij als waardeloos moeten doorspoelen. Zo is het ook met ideeën, denkbeelden, opvattingen en overtuigingen. Het ‘groot-groter-grootst’ van de oude tijd is definitief aan vervanging toe. Alle besluitvorming speelt zich steeds vaker af in kleine kring. De mooiste Margaux is uit 2003. De oplegtijd is korter geworden.
Wie dat weet, weet dat Haren zelfstandig blijft. Wat er verder ook wordt gezegd en geschreven.