Gesprek op het bankje naast de Dorpskerk met: Ab Strick (75), oud-gymleraar

Gesprekken op het bankje naast de Dorpskerk
Deze maand: Ab Strick (75 ), oud-vakleerkracht gymnastiek Haren

Foto gemaakt door Bij Jo.

Dag heer Strick, dat ik nou mijn gymmeester van de lagere school hier mag ontmoeten, wat leuk. U zei dat u nog steeds een ‘druk baasje’ bent. Wat is de rode draad in uw leven nu?
Antwoord: “Ik ben in 2009 met pensioen gegaan en heb tot vijf jaar geleden in Lettelbert survivalkampen voor schooljeugd (groepen 7 en 8) en schoolkampen georganiseerd. Ik ben nu een allround klusjesman en heb daarnaast een aantal tuinen in onderhoud van mensen in Haren en omgeving. Grasmaaien en zo. Leuk werk.”

Spreekt u over sociale media of over a-sociale media?
Antwoord: “Dan noem ik het toch vooral a-sociaal. Zoals iedereen direct maar zijn telefoon pakt en gaat zitten kijken of er berichtjes zijn. Ook in gezelschap, daar houd ik niet van. Zelf heb ik nog een oud Nokia, die ligt in de auto voor het geval ik pech krijg. En mijn bankzaken gebeuren nog gewoon met afschriften en overschrijvingen, haha.”

Wat geldt voor u: het leven komt zoals het komt? Of heeft u altijd bewuste keuzes gemaakt in uw leven?
Antwoord: “Ik heb in mijn loopbaan bewuste keuzes gemaakt. Ik wilde eerst leraar worden, maar ik vond voetbal ook geweldig. Ik zat als 16-jarige al in het eerste elftal van mijn dorp. Toen ik in militaire dienst moest heb ik bewust gekozen voor de opleiding voor sportinstructeur. Leen Pfrommer was mijn mentor en die zei: jij moet sportleraar worden, daar ben je heel geschikt voor. Dat heb ik toen gedaan.”

Denkt u nog geregeld aan uw vader en moeder?
Antwoord: “Ja. Vooral aan mijn vader: hoe die als filiaalhouder van de landbouwcoöperatie in De Wijk keihard werkte voor zijn klanten. Letterlijk dag en nacht klaar stond in de molen en daarnaast nog penningmeester was van verschillende verenigingen. En aan mijn moeder, die vierkant achter hem stond. Ze waren wel een voorbeeld.”

Als u weer één dagje gymleraar in het Harense basisonderwijs zou zijn, zou u dat nog kunnen of bent u het vak ontgroeid?
Antwoord: “Vakinhoudelijk zou ik het nog wel kunnen, maar de sfeer is niet meer zoals toen. Ouders bemoeien zich naar mijn mening teveel met de inhoud van het onderwijs.”

Dank voor het gesprek, meester, tot ziens het ga u goed.