Column Bert Heikens, huisarts te Haren (februari 2026)

Levenskunst

Oud worden is leuk maar oud zijn is dat niet. Het wordt nog bijna wekelijks gezegd in mijn spreekkamer. Is dat nou echt zo? Natuurlijk kun je een ernstige ziekte oplopen of zelfs jong overlijden. Aan de andere kant zie ik ook genoeg 80- en 90-plussers die nog fit en vol levensvreugde rondlopen. Ik heb het al eens eerder gezegd, ik heb veel bewondering voor mensen die ondanks eventuele handicaps toch vrolijk door het leven lijken te gaan. Ze weten er nog de positieve dingen uit te halen, ze koesteren dingen die ze nog wel kunnen. Proberen niet te lang stil te staan bij wat eens was en nu niet meer kan. Het is bijna een levenskunst. Ik zie vaak mensen die krampachtig willen blijven vasthouden aan de eeuwige jeugd. Dat elk stukje verval koste wat kost voorkomen moet worden. En als ze dan eenmaal iets gaan mankeren proberen ze uit alle macht te redden wat er te redden valt. Hierbij gebruik makend van de vele mogelijkheden die de medische wereld tegenwoordig biedt. Maar zijn er ook niet grenzen aan wat je moet doen? Moet je niet vooral kijken wat nog zinvol is en wat nog kwaliteit van leven kan geven? Niet meer voor die ene behandeling gaan die waarschijnlijk te weinig op zal leveren en ook grote risico’s of bijwerkingen met zich mee kan brengen. Maar juist gaan voor nog een stuk leven waarin je nog kunt genieten. Zonder constant patiënt te moeten zijn. Het is soms een ingewikkelde puzzel met vele complexe afwegingen. Gelukkig zijn de meeste dokters en verpleegkundigen in ziekenhuizen en daarbuiten zich hier ook goed bewust van en zullen er alles aan doen je hierbij optimaal voor te lichten. En, voor als je het even niet meer weet; ga vooral in gesprek met je huisarts of praktijkondersteuner. Zij kunnen je hierin wegwijs maken. Uiteindelijk misschien zo goed dat oud worden toch weer leuk kan zijn.