Nieuwe column Ageeth Vanderveen (juni)

Oud

‘Dat is oud-denken, Ageeth’, zegt hij. Bijna wil ik reageren met: ‘ja, maar’, maar realiseer me op tijd dat dat helemaal vloeken in de kerk is tegenwoordig en dan luistert hij niet meer. We moeten excelleren, omdenken, buiten kaders denken, buiten de lijntjes kleuren.
‘Maar we moeten toe naar ‘out of the box’ denken’, zegt hij vervolgens. De haren gaan me nu echt recht overeind staan en ik weet niet of dat hem zit in ‘we’, ‘moeten’ of ‘out of the box’. Wanneer de organisatiedoelstelling wordt om buiten de lijntjes te kleuren, vervalt de norm en weet niemand meer waar we naartoe gaan. Heeft iemand ooit nagedacht over de consequenties van deze anarchie?
De meeste mensen raken in paniek wanneer ze niet weten wat ze moeten doen en wat wel en niet kan. Vinden het eng om geen kaders te ervaren en tegelijkertijd te worden beticht van starheid. Te weten dat je voor de tuchtcommissie kunt worden gesleept omdat je iets hebt gedaan wat wettelijk helemaal niet kan. En daar word je als hulpverlener wel persoonlijk op afgerekend.
In een organisatie is iedereen nodig: creatieve denkers, ja-maar mensen, mensen die overal beren op de weg zien, mensen die graag heel precies opdrachten uitvoeren, mensen die allergisch zijn voor opdrachten uitvoeren, mensen die nooit beren op de weg zien.
Creatief denken is voorbehouden aan slechts een aantal mensen. Dat zijn de mensen die niet willen laten zien dat ze ‘innovatief zijn’, maar nieuwsgierig zijn en lef hebben.

Een organisatie zou zich beter kunnen toeleggen op het creëren van een uitdagende werksfeer, waardoor uit ‘de box’ komt wat er in zit. Zo kan de werknemer zelf kiezen en beslissen welke plek in de organisatie het beste past. Dat lijkt me veel beter voor de eigenwaarde van werknemers en het scheelt een hoop ‘burnt out.’