Ganzen op drift in Haren. Hoe komt dat?

De afgelopen weken ging een groep ganzen geregeld vanuit het Boeremapark op sjouw door Haren. Het viel mensen op dat de groep niet bang was voor wegverkeer en ook geregeld in tuinen rondscharrelde. Wat is er aan de hand?

Bioloog Jan Hulscher uit Haren (oud-onderzoeker RUG) houdt samen met Jeroen Nienhuis (Sovon Vogelonderzoek Nederland) de ganzen in o.a. het Boeremapark in de gaten. Dat doen zij al sinds 2009 en daarom kan Jan Hulscher wellicht een verklaring geven voor het rondzwerven in de buurt. Desgevraagd zegt hij: “We zijn al een tijdje met dit probleem bezig. We vermoeden dat het een effect van de droogte is. Er is nauwelijks nagroei van het gras op hun voorkeursterreinen waar ze het liefst foerageren. We denken niet dat dit voor de ganzen ernstig voedselgebrek betekent. Ze moeten wel meer moeite doen om hun voorkeursvoedsel te vinden en daardoor gaan ze steeds verder naar buiten, buiten de hun bekende en veilige kring op zoek naar dit voedsel.”
“Alleen de 18 witte ganzen, die niet kunnen vliegen, trekken buiten het park. De donkere Canadese Ganzen blijven er in. Zij kunnen met hun fijnere snavel het gras veel korter afgrazen, waardoor ze minder snel in de problemen komen, dan de witte ganzen, die een veel grovere snavel hebben. De Canadese Ganzen, die nu nog in het park zijn, zijn ouders met jongen. Gewoonlijk vliegen families Canadese Ganzen al eind juli-begin augustus met hun jongen uit. Dit zou kunnen wijzen op een vertraagde groeisnelheid van de jongen, een aanpassing aan de verslechterde voedselomstandigheden.”

Conclusie
Hulscher concludeert: “Canadese Ganzen kunnen wel tegen een stootje. Zij hoeven niet gevoerd te worden. Voor de witte ganzen is het een andere zaak. Zij moeten weer binnen het park gelokt worden en dat zal alleen met voedsel lukken. Meest geschikt is graan op een vaste plek, een aantal (3x) malen per dag. Iets vergelijkbaars geschiedt al door de verzorgers in het Hertenkamp met de Damherten en de Pauwen.”