Teloorgang van groen of gewoon modern beleid?

Ubel Medema werkte bijna veertig jaar bij de groene afdelingen van de gemeente Haren. Hij was dus getuige van de ontwikkelingen op het gebied van groenbeleid binnen deze gemeente. Haren de Krant zocht hem op. Medema is met pensioen en kan nu van enige afstand analyseren wat er de afgelopen vier decennia met groen is gebeurd. Conclusie: Groen is het kind van de rekening. Wordt er bezuinigd, dan is groen daar altijd bij.

1970- Haren was een groen en bloemrijk paradijsje. Bijna veertig mensen werkten rond 1970 in en aan het groen. Ze legden bloemrijke borders aan en onderhielden die. In het Boeremapark waren permanent twee mensen aan het werk. De tuinen van de woningstichting (toen nog gemeentelijk) werden goeddeels netjes gehouden tussen straat en gevel. Neem de destijds pas aangelegde Anjerlaan: rozenperken, bloeiende struiken en sierappelboompjes. Aan de Westersedrift was een eigen kwekerij waar perkplantjes werden gekweekt, zoals afrikaantjes, petunia’s en salvia’s. Van dat laatste ras kweekte men zelfs een eigen variant met reusachtige bloemen. Haren had groen hoog in het vaandel en dat had te maken met burgemeesters. Neem D. Boerema die als bijnaam ‘Derk Gruin’ had en een grote voorliefde had voor groen. Hij liet prachtige lanen inrichten en gaf de aanzet voor het Boeremapark. Eén van zijn latere opvolgers was F.W. van Ketwich Verschuur die tussen 1946 en 1973 aan het roer stond. Hij was ook bestuurslid van de Koninklijke Maatschappij voor Tuinbouw en Plantkunde (nu heet dat Groei & Bloei). De gemeente had beroemde ‘groenbazen’ zoals ‘Boompie Bakker’  die alle bomenrassen kende.  Het is dus niet vreemd dat groen ruim baan kreeg in het Haren van die tijd.

In Haren de Krant die vanaf 25 mei wordt verspreid komt de periode van 1980 tot 2011 aan bod. Medema probeert te duiden waardoor het groenbeleid is zoals het is.