Ugg’s met knuppel

Van:  Eddy Nip, Haren

 

Hogere wiskunde kwam er volgens mij niet aan te pas maar met mijn man had ik de afspraak gemaakt wie de tank leeg rijdt gooit hem zelf weer vol. Toch stond ik vanmorgen in de stromende regen met een lijf vol griep en een hoofd vol verwensingen aan de veilige kant van de vangrail verwoede pogingen te doen het nummer van de wegenwacht te achterhalen. Mijn man gaf geen sjoege, onderweg naar de zoveelste prietpraatcursus voor topmanagers en politici in het circustheater (waar anders ?) met de titel   “Omgaan Met De Media” had hij de eerste les reeds ter harte genomen: mobieltjes uit !  Ik stond te soppen in mijn nieuwe ugg’s, verpest was mijn dag, mijn humeur en mijn kapsel, het kon wat mij betreft niet snel genoeg vijf uur worden. Boordevol wraakgevoelens en gerepeteerde verwensingen met een grieplijf  en een gezicht op zwaar onweer stapte ik de keuken binnen alwaar mijn man mij met een ongelofelijke -van oor tot oor- grijns begroette.   Nog voor ik maar één woord kon uitbrengen stak de cursist van wal.  Allereerst moesten we het probleem even helder zien te krijgen en vooral niet blijven hangen in het verleden. Nee we moesten ons richten op de toekomst en uit de zaken die niet goed waren gegaan lering trekken. Hadden waarschuwingen hem (of mij ?!) onvoldoende bereikt (bedoelde de zak het rode lampje op het dashboard?)  moesten we ons niet beter voorbereiden op eventuele  ongemakken in de toekomst, (sloeg dat op mijn verzopen ugg’s of op het nummer van de wegenwacht ?) kortom allemaal zaken die wellicht om antwoord vroegen maar interessanter was het om dit voorval juist te zien als een, wellicht ongewild, maar zeer belangrijk leermoment.  Gelukkig boden mijn ugg’s en benen voldoende ruimte voor een klein formaat  honkbalknuppel en hiermee mepte ik mijn man genadeloos op zijn hoofd. Dat het gymnasium ook niet meer garant staat voor beschaving en een uitgebreide vocabulaire bleek wel toen mijn twintigjarige dochter naar beneden kwam. Ze overzag het schouwspel, draaide zich om, ging weer naar boven daarbij ondertussen  haar kijk op de situatie gevend:  “Mam ik vind dit toch wel zo verschrikkelijk, zo verschrikkelijk KUT !” Nog even overwoog ik de knuppel opnieuw ter hand te nemen maar de opkomende griep ontnam mij de energie, laat die Mexicaan maar komen.