Zo begon Oosterhaar 3: Kerk in drassige weilanden

De Ontmoetingskerk aan de Sterremuurweg in Haren is een begrip. Het is niet alleen een kerk, maar ook ontmoetingsplaats en soms een concertzaal. Wie weet nog hoe deze kerk daar terechtkwam? Het begon allemaal met een scheuring binnen deze Harense kerk in 1969, waarna de energie vrijkwam om binnen vier jaar een nieuwe kerk te bouwen in drassige weilanden langs het spoor in Haren.

Koeien
De locatie Strerremuurweg; het was de suggestie van een topambtenaar van de Gemeente Haren, de heer Bos. Die had rond 1970 de vraag gekregen van de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt of er nog een stukje bouwgrond was voor een nieuwe kerk. Bos pakte de kaart en legde zijn vinger op twee locaties: (1) de nieuwe wijk Maarwold en (2) een paar weilanden ten oosten van het NS-station. Kees Rienks, die namens de groeiende kerkgemeenschap op zoek was, weet zijn eigen reactie nog: “Maarwold: veel te duur. En die andere plek? We gaan toch geen kerk bouwen voor koeien in weilanden?”

Bazar
Bos vertelde dat op die weilanden een nieuwe wijk zou verrijzen: Oosterhaar 3. Als je de foto van 1972 ziet kun je het wegenplan al herkennen: Wederikweg, Sterremuurweg, Ereprijsweg met vijver. De bouw van de kleuterschool is al gaande. Links daarvan zou de kerk ooit het middelpunt van Oosterhaar kunnen worden. Zo geschiedde. De kerkgemeenschap bracht tijdens een legendarische bazar in Ons Centrum veel geld bijeen en er werden nog meer fondsen gevonden om de nieuwbouw te kunnen betalen; zo graag wilden de mensen deze nieuwe kerk, die was ontstaan in een roerige fase van afsplitsing en richtingenstrijd.

Gordijnen
De architecten Bijlefeld-Grit-Gunnink tekenden de piramides en aannemersbedrijf Poppema mocht gaan bouwen. Ze waren allemaal ‘broeders’ in deze gemeente. In 1972 werden de plannen voor de bouw van een kosterswoning en kerk door de kerkenraad goedgekeurd en in maart 1973 ging de eerste paal de grond in. In oktober stond het gebouw al aardig overeind en konden de gelovigen zelf aan de slag met het aanleggen van het buitenterrein. Ook weer zo’n ontmoeting van mensen met idealen. Kapstokken in de hal werden door broeder P. Hofstede vervaardigd en de gordijnen door meerdere dames van de kerk. Samenwerking pur sang. Met enige steun van de overheid werd voor 25.000 gulden een Johannus orgel aangeschaft om de samenzang te ondersteunen.

Op 29 november 1974 werd de kerk officieel geopend. De totale kosten bedroegen 644.000 gulden (ongeveer 320.000 euro). In 1998 kreeg de kerk de huidige naam: Ontmoetingskerk.
Sindsdien gaat het goed met de kerk. De ‘breuk’ met de Hoeksteen is weer hersteld en het gebouw aan de Sterremuurweg is intussen flink uitgebreid. Het lééft.

Heeft u ook een verhaal over de historie van Oosterhaar? Deel het met ons: redactie@harendekrant.nl