Kapper moest knokken voor zijn pand Molenweg

Ondernemen is wandelen op een pad vol voetangels en klemmen. Dat blijkt uit het relaas van Roland Beuvink, eigenaar van Haren N Zo. “Ach waarom ook niet?” zei de Delfzijlster kapper Roland Beuvink in 2005 toen iemand hem tipte dat er een leuk pandje te koop stond aan de Molenweg in Haren. “Ik deed een laag bod zonder verwachtingen, maar opeens was ik eigenaar”, zegt hij. Hij startte er zijn kapsalon Haren N Zo. Een spannend avontuur was begonnen.

De zaken gingen zeer voorspoedig. Ruimtegebrek.  In mei 2010 kwam het winkelpand aan de overzijde van de straat te huur. Voorheen poelier Uringa. Roland Beuvink: “Ik heb me direct gemeld bij de eigenaar en we zijn plannen gaan maken voor de verbouwing. Vanaf toen ging het mis.” Beuvink had zijn zinnen gezet op ‘de overkant’ en was de verhuizing aan het voorbereiden toen hij erachter kwam dat een andere kapper (Ger Onnes) ook onderhandelingen was gestart met de verhuurder. “Ik wist niet wat me overkwam, maar wilde mijn plan niet opgeven”, zegt Beuvink. Hij ging de juridische strijd aan. Spanning en stress, maar wél met succes. Najaar 2010 werd het pleit in zijn voordeel beslecht. Maar de eindstreep was nog niet in zicht!

Stroef

Episode twee van zijn strijd hangt samen met de vergunningen voor een nieuwe winkelpui. Wat zich precies tussen de eigenaar van de panden en de gemeente heeft afgespeeld weet Beuvink niet, maar de vergunningen kwamen maar niet rond. Toen uiteindelijk de verbouw kon starten (april 2011) kwam buurman Klaas Dillema (bloemist) in een lastig parket. Hij kreeg geen toestemming om in een container de verkoop voort te zetten en was genoodzaakt zijn winkel van april tot juli te sluiten. Op 1 juli kreeg kapper Roland Beuvink ten langen leste de sleutel en kon hij aan de interne verbouwing beginnen. “Ik was ten eind raad, want de bouwvakanties zouden al snel beginnen. Ik heb toen de Harense firma TIB bereid gevonden om in de vakantieperiode door te werken, geweldige mensen! Maar ik kreeg wel te maken met Enexxis die één of andere belangrijke kabel in de straat moest aanpassen: wachttijd vijf weken! Ik werd er een beetje gek. Toen ze er eindelijk waren was het vijf minuten werk.”

Eindsprint

De laatste episode vond plaats rond de datum van opening, die was vastgesteld op 16 augustus 2011. Daags ervoor meldde de interieurbouwer zich aan de Molenweg, maar die eiste onverwacht contante betaling. “Zo’n groot bedrag heeft niemand op zak”, zegt Beuvink. “En de Rabobank was die ochtend gesloten. Ik ben er naartoe gereden en heb op de ramen gebeukt. Gelukkig hebben ze me toen toch geholpen en het bedrag met spoed overgemaakt. Maar ik was intussen woest op die firma, die me met de rug tegen de muur zette.” Toen de bouwvakkers die dag rond half vijf naar huis wilden gaan werd het Beuvink bijna te veel: er was nog zoveel te doen en de dag erna moest de zaak open. “Gelukkig waren die mannen bereid de volgende ochtend om half zeven te beginnen, zodat ze om negen uur klaar zouden zijn.” Het eind van de strijd naderde, ’s avonds tegen middernacht sloot Roland Beuvink zijn pc en pinautomaten aan. Geen signaal. KPN had de verbindingen niet correct aangesloten. “Dan zinkt je de moed wel in de schoenen! Gelukkig kon het de volgende ochtend vroeg worden hersteld en ja hoor….negen uur kon de zaak open!”

Wie denkt dat het zelfstandig ondernemerschap eenvoudig is, weet nu dat het niet zo is. Roland Beuvink en zijn medewerksters zijn evenwel met louter positieve energie uit de strijd tevoorschijn gekomen. Met blij gemoed knippen en kleuren ze nu de hele dag in een zee van ruimte.

 

Ook bloemist kreeg het niet cadeau

Bloemist Klaas Dillema aan de Molenweg moest van april tot juli de winkel sluiten wegens de verbouwing. “Dat heeft me wel slapeloze nachten bezorgd”, zegt hij. “Komen mijn klanten wel terug? Gelukkig is het goed afgelopen. Mijn omzet is gestegen. Hoe dat komt? Mijn winkel is nu zichtbaar. Ik krijg klanten die zeggen: ik rijd hier iedere dag langs maar wist niet dat hier een bloemist zat. Nou, dat is veelzeggend. Je, het is de moeite waard geweest”, aldus Klaas Dillema.