Bedrijfsleven kent geen wachtgeld

Mocht oud-wethouder Fijke Liemburg geen betaalde baan meer vinden, dan kan hij aanspraak maken op wachtgeld uit de gemeentekas van Haren. Werkt dat ook zo in het bedrijfsleven? Ondernemer Robert ten Berge uit Haren maakt de vergelijking en geeft zijn ongezouten opinie:

“Je hoeft geen politicoloog te zijn sterker nog, alleen maar over een (boeren)nuchter verstand te beschikken om in te zien dat dit volstrekte kolder is.”Uiteraard zal een enkeling reageren met “typisch een ondernemersreactie” maar zie je deze situatie al gebeuren in het bedrijfsleven?! Dacht het niet! Stel je voor dat een van mijn werknemers ontslag neemt omdat hij of zij zich elders kan verbeteren en dan na 1 of binnen 1 jaar ontslag neemt en dan bij mij terugvalt op een uitkering?! Wat ik al zei: ik dacht het niet! Dit is de politiek ten top en de wereld op z’n kop! Iemand stapt op: jammer dan maar dan niet van dit soort riante financiele vangnetten.Net als een ieder rest er dan de uitkering of zoeken naar een andere baan! Drie jaar geleden stemde ik voor een ondernemers- of zakenkabinet met als aanvoerder Pim Fortuyn en als ik dan weer dit soort zaken alsmede vele andere slecht geregelde “ambtenarenkwesties” die het volk (te) veel geld kosten, lees, kan ik me nog steeds kwaad maken op die lafaard van een Volkert van de Graaf die in mijn ogen de persoon stopte die premier van dit land had moeten worden, die niet alleen het politieke landschap een ander aanzien zou geven maar o.a. ook dit soort zaken zou gaan aanpakken. Maar helaas, we kregen Harrie Potter. Wel moet ik een kleine kanttekening maken t.a.v. de exorbitant hoge beloningen van z.g.n. topbestuurders, hierin kan ik mij ook niet vinden, zeker niet in deze tijden. Het is wellicht ook een van de redenen waarom goede ondernemers met “gezond” verstand niet de politiek in gaan, het verdient “te weinig” en je wordt met een heldere en duidelijke mening niet alleen snel afgebrand in de politieke arena maar maakt ook nog eens grote kans om gedood te worden, voorbeelden als Fortuyn, van Gogh en doodsbedreigingen aan het adres van o.a. Aboutaleb, Wilders en Ali te over. Politiek is net als een vrouw; je kan er niet met maar ook niet zonder.”