Burgemeester reageert op onveilige gevoelens

Op deze website publiceerden wij de afgelopen zomer de vraag of u weleens bang bent geweest in Haren het afgelopen jaar. Maar liefst 21% zei: ja.Wij vonden dat een hoog angstpercentage en legden deze uitkomst voor aan burgemeester A. Gerritsen van Haren. Hij heeft veiligheid in zijn portefeuille. Hij antwoordt inhoudelijk:

“Een score van 21% van de respondenten die aangeeft het afgelopen jaar wel eens bang te zijn geweest in Haren is op het oog inderdaad nogal fors. Zoals je ook zelf al aangeeft is dat maar een kaal getal: het geeft niet aan waarvoor men angst voelt (Bang in het verkeer? Bang op donkere plekken? Bang om overvallen te worden? Bang dat er ingebroken wordt? Bang bij het voorbijgaan van rondhangende jeugd?). Er zijn veel ‘categorieen’ denkbaar. Toch wil ik daarmee de gevoelens van deze mensen niet diskwalificeren. Ik ga er van uit dat het hier gaat om een oprechte beantwoording van de gestelde vraag. Ik wil er wel een aantal zaken tegenover zetten.

In de eerste plaats dat veiligheidsgevoelens per definitie subjectief zijn. Het zijn immers gevoelens die men heeft. In het formuleren van lokaal veiligheidsbeleid dien je met die gevoelens rekening te houden, maar de enig juiste basis blijft het objectief meetbare veiligheidsbeeld in de gemeente Haren. Daarover is het volgende te zeggen.

De criminaliteitscijfers in de gemeente Haren geven een positief beeld. Criminaliteit is de afgelopen jaren sterk afgenomen. Een aantal voorbeelden. Diefstal uit woningen (door inbraak of insluiping) is nagenoeg gehalveerd ten opzichte van voorgaande jaren. Hetzelfde geldt voor diefstal uit auto’s. Diefstal uit bedrijven is nog verder teruggedrongen (tot minder dan de helft van het aantal feiten in 2002). Ook de diefstal uit schuurtjes of garageboxen is enorm gedaald. Deze ‘winst’ is te danken aan het opsporingswerk van de politie, waardoor bijvoorbeeld een aantal meervoudige daders of veelplegers konden worden opgepakt. Ik ben over de inzet van de politie op het vlak van de opsporing zeer tevreden. Daarnaast wordt de daling veroorzaakt door een beter bewustzijn van onze inwoners. Woningen, schuurtjes en bedrijven worden steeds beter beveiligd; mensen laten niet meer een-twee-drie waardevolle spullen in de auto achter.

Toch zijn er ook zaken die vooralsnog geen verbetering laten zien. De meest in het oog springende daarvan zijn fietsdiefstal en vernieling. Tegen fietsdiefstal wordt natuurlijk opgetreden door opsporing en vervolging van zowel dieven als helers, maar ook door voortdurend aandacht te vragen voor een goede beveiliging van een geparkeerde fiets: zorg dat je fiets niet meegenomen kan worden. Zolang een fiets (al dan niet op slot) mobiel blijft is het een aantrekkelijk doelwit. Een aan een bepaalde plaats verankerde fiets is een stuk moeilijker te stelen. Op het punt van vernielingen gaat het met name om aan schoolgebouwen en straatmeubilair, maar ook om particuliere eigendommen. Hoewel er ingrijpender vormen van criminaliteit denkbaar zijn, vind ik het zomaar, zinloos vernielen van iets dat van een ander is een van de meest ergerlijke dingen die in Haren voorkomen. Het is ronduit schandalig dat iemand moedwillig kapot maakt wat anderen inzet of geld heeft gekost. Hoewel er dag en nacht alles aan wordt gedaan om toezicht te houden (door gerichte politiesurveillances, toezicht door stadswachten en, indirect, het straathoekwerk van de stichting Prisma) blijven vernielingen voorkomen. De daders van vernielingen kunnen echter rekenen op opsporing, strafrechtelijke vervolging en (als het gaat om vernieling van gemeentelijke eigendommen) op een schadeclaim van de gemeente.

Op het gebied van verkeersveiligheid spant het gemeentebestuur zich in om verkeersituaties veilig te maken. De bescherming van de zwakkere verkeersdeelnemers (voetgangers en fietser) staat daarbij voorop. De aanwijzing van 30-km-zones hoort daarbij, maar ook de aanpassing van de weginrichting om veilig verkeersgedrag af te dwingen. Uiteraard ken ik de discussies die in dat verband gevoerd worden over de inrichting van de Rijksstraatweg. Toch geloof ik in het concept dat op de Rijksstraatweg is toegepast. De inrichting daar dwingt lagere snelheden van auto’s af. Met name automobilisten moeten daardoor begrijpen dat je een fietser niet inhaalt als er tegemoetkomend verkeer is en dat je netjes stopt als zich een voetganger bij een zebrapad aandient (hetgeen overigens al jaren gewoon wettelijk verplicht is). Dat is de bedoeling van de Rijksstraatweg.

Sociale veiligheid, tenslotte, is een aspect dat speelt bij de herinrichting van woonwijken. De gemeente zorgt er daarbij voor dat bijvoorbeeld straten en stegen veilig verlicht zijn en dat openbare ruimten als plantsoenen en straten goed ‘bekeken’ kunnen worden vanuit huizen. Op plaatsen die niettemin als sociaal onveilig worden ervaren wordt bekeken of er door scherper toezicht of in het uiterste geval door aanpassingen verbeteringen nodig zijn.

Al met al is er dan ook nogal wat inzet op het gebied van veiligheid en het gaat hier niet eens om een uitputtende opsomming. Niet genoemd zijn bijvoorbeeld de knappe werkzaamheden van de Brandweer Haren op het gebied van preventie tegen en repressie van onveilige situaties. Ik wil hiermee niet zeggen dat de uitkomst van de enquete van Haren de Krant geen signaal zou zijn. Het gemeentebestuur moet rekening houden met subjectieve veiligheidsgevoelens, dat heb ik hiervoor al gezegd. Toch ben ik erg blij met het objectieve gegeven dat de criminaliteit in Haren daalt en dat het gemeentebestuur zich op het gebied van openbare orde, verkeer, ruimtelijke ordening en welzijn inzet om veiligheid in alle facetten van zijn werk een plaats te geven.

A.J. Gerritsen, burgemeester en portefeuillehouder veiligheid”