De krant die je leest van A tot Z
Maandag 20 september, 2021

zondag 20 december 2020

Nieuws:

Een jaar na de klap: Hoe gaat het nu met Frits Kamminga?

Door: Redactie

Frits Kamminga (60) draaide tot 25 november 2019 volop mee in de lokale samenleving. Zakelijk, als adviseur van gemeenten en als ambtenaar bij de gemeente Haren (nu Groningen). Privé als (oud-)voorzitter van vv Gorecht in turbulente jaren en als secretaris van het 4 mei-comité in Haren. En natuurlijk speelde hij zijn rol als vader van een gezin met twee volwassen kinderen. Als je het leven als een kaartenhuis zou zien, joeg daar onverwacht een gure windvlaag doorheen, die alles veranderde. Een hersenbloeding, gevolgd door een aneurysma. Nu is Frits Kamminga helemaal aangewezen op zorg.

Die dag
Zijn dochter Marion was erbij toen het gebeurde. Het was een heel gewone dag en ze was met haar vader thuis, toen die plotseling onwel werd. “Hij raakte steeds verder ‘weg’ en ik wist direct dat het helemaal mis was”, zegt ze. Ze belde 112. “In het ziekenhuis zeiden ze dat hij een hersenbloeding had gehad en dat de situatie kritiek was, omdat het een voorbode leek van nog meer”, zegt Marion. “Wij waren allemaal in het ziekenhuis en toen we even een broodje gingen eten werden we met spoed teruggeroepen. Mijn vader had een aneurysma en het leek erop dat dit fataal zou zijn.”

Op de rand
De familie moest lijdzaam toezien hoe de dynamische Frits Kamminga opeens volkomen weerloos (en in coma) naar de IC werd gereden. “Ons werd gevraagd een beslissing te nemen. Opereren of niet? We hebben gekozen voor de operatie, hoewel de chirurg zei dat er maar een kleine kans was dat mijn vader het zou overleven.” De operatie slaagde, maar iedereen was ervan doordrongen dat er inmiddels onherstelbare schade was aangericht. Frits was er nog wel, maar het was niet meer de Frits die hij tot 25 november was geweest. En dat is zo gebleven. Desondanks begonnen hij en zijn gezin de strijd voor herstel. Hij bleef vijftien weken in het ziekenhuis en negen maanden in verpleeghuis Maartenshof. “Hij herkende ons gelukkig wel, maar was ook veel details over ons vergeten. Mensen van vroeger kwamen op bezoek en die herkende hij niet meer. Gelukkig werd dat steeds een beetje beter, hoewel het korte termijn geheugen nog steeds niet is teruggekeerd”, zegt Marion.

Graag naar huis
De weg omhoog is lang en er zijn hindernissen en teleurstellingen. Volgens Marion kan haar vader nog niet accepteren dat hij totaal afhankelijk is geworden van anderen. “Hij was iemand die altijd alles regelde”, zegt ze. “En nu hij dat niet meer kan wordt hij boos. Dat is soms best moeilijk voor ons allemaal.” Frits Kamminga en zijn gezin hebben na het verpleeghuis geprobeerd om thuis de zorg voort te zetten, maar na een paar dagen werd al duidelijk dat dit onmogelijk was. Marion: “We hebben binnen het gezin hierover heel goed overlegd, zoals we alles altijd overleggen. We hebben de taken verdeeld en we doen voor hem de dingen waar we goed in zijn. Maar opname in een zorginstelling was helaas onvermijdelijk. Hij woont sinds 3 november in De Dilgt (Mozart).”

Hoe gaat het nu?
Begin mei werd Frits Kamminga Koninklijk onderscheiden (Lid in de Orde Oranje-Nassau) wegens zijn maatschappelijke verdiensten. Hij was sinds 1985 vrijwilliger bij vv Gorecht, o.a. als voorzitter. Nu is hij nog steeds voorzitter van de Vriendenclub vv Gorecht. Het lintje werd hem feestelijk uitgereikt in Maartenshof. Intimi en kennissen zongen hem voor het raam toe (wegens de RIVM-maatregelen). Op filmpjes was Kamminga te zien, glimlachend. Maar volgens zijn dochter ging er nog veel langs hem heen. In De Dilgt begint hij te wennen aan zijn nieuwe structuur, maar de frustratie door de totale afhankelijkheid blijft hem parten spelen.

Geen reacties

Wilt u reageren?




Wij plaatsen alleen inhoudelijke reacties. Reacties met voornamelijk slogans en kreten worden niet gepubliceerd.