Harense werkt aan boek over majoor Thomson

De Harense Jolien Berendsen gaat werken aan boek over Majoor Lodewijk Thomson. Deze militair is, zo zegt zij, gesneuveld tijdens de eerste vredesmissie in Albanie (1913-1914). Volgens de bevlogen dorpsgenote is deze missie bij het grote publiek goeddeels vergeten.Thomson diende ook een periode in de Rabenhauptkazerne te Groningen en daar ligt de link tussen deze stad en de genoemde vredesmissie met fatale afloop.

Jolien Berendsen bereidt een eigen werk voor over Thomson en was zeer belangstellend naar de publicatie van het boek Spiegel der Lage Landen, Monumentale verhalen van Henk ten Berge.
Daarin wordt ook aandacht besteed aan de figuur Thomson. Op ons verzoek schrijft Jolien Berendsen speciaal voor deze website een recensie over dat boek.

Aangezien ik nog moet beginnen te schrijven aan mijn eigen boek over Thomson ben ik heel blij met het net verschenen boek ”Spiegel van de Lage Landen, Monumentale verhalen” door Henk ten Berge en uitgegeven bij Conserve in Schoorl. ISBN 90 5429 1974.

Het eerste exemplaar werd op woensdag 9 februari 2005 in Cafe Nieuwspoort in Den Haag aangeboden aan Jan Marijnissen.
In dit aantrekkelijk geschreven boek worden aan de hand van ong.25 beelden/monumenten de min of meer vergeten helden of episodes uit de vaderlandse geschiedenis besproken.

In hoofdstuk 24 is Majoor Lodewijk Thomson aan de beurt, die pal voor WO1 op 15 juni 1914 sneuvelde tijdens de eerste en haast vergeten Nederlandse vredesmissie naar Albanie 1913-1914.

Thomson werd met zelfs 3 beelden ge-eerd, waarvan 2 in ons land, nl. in Groningen en in Den Haag. Sinds juni 2003 staat een bronzen replica van het Groningse borstbeeld in Albanie ter vervanging van het vernietigde monument in Durres van 1923. Op de KMA in Breda staat sinds dec.2004 ook zo’n bronzen borstbeeld.

L.W.J.K.Thomson (geboren in 1869 in Voorschoten) kwam uit een militaire familie. De familie was in 1701 vanuit Schotland in Nederland gekomen. Als 27 jarige luitenant verdiende hij in de Atjeh oorlog de Militaire Willemsorde. De eerste Nederlandse overwinning na het beroemde verraad van Toekoe Oemar in 1896 was dankzij hem. Het verraad kostte aan Nederlandse zijde veel doden.

Thomson was militair waarnemer in de Zuid-Afrikaanse Boerenoorlog(1899-1900). Ten koste van zijn carriere probeerde hij vervolgens het Nederlandse leger te hervormen volgens democratische principes. Hij werd uiteindelijk ”verbannen” naar Leeuwarden, waar hij als vertegenwoordiger van de linkervleugel van de Liberale Unie gekozen werd als Lid van de Tweede Kamer(1905-1913). Als sociaal bewogen burger werd hij toen tegelijkertijd ook lid van de Haagse Gemeenteraad.

Hij beijverde zich als Kamerlid voor een humanitaire opstelling van de Nederlandse regering i.v.m. het gevoerde Atjeh beleid. Ook was hij militair waarnemer tijdens de Balkanoorlogen (1911-1912). In 1913 vertrok hij naar zijn nieuwe standplaats de Rabenhauptkazerne te Groningen, voordat hij eind 1913 naar Albanie vertrok. Deze vredesmissie bestond uit 17 Nederlandse officieren en 1 burgerarts. Opdracht vanuit de grote mogendheden van die tijd was om een Albanese gendarmerie te vormen, zodat het pas onafhankelijk geworden Albanie zich zou kunnen verdedigen tegen de heersende anarchie en de binnenvallende buurlanden. Men was in Europa beducht voor de Balkan als brandhaard en bedreiger van de wereldvrede. De nieuwe vorst van Albanie was prins Wilhelm von Wied, achterneef van koningin Wilhelmina.
Thomsons stoffelijk overschot werd door de pantser-kruiser ”De Noord-Brabant” uit Albanie opgehaald en in Groningen op 15 juli 1914 herbegraven op de Zuiderbegraafplaats, waar sinds juni 2004 ook zijn weduwe ligt herbegraven.

Gezien mijn streven naar een verankering van dit stukje geschiedenis in ons collectief nationaal bewustzijn ben ik schrijver en uitgever diep dankbaar, ook al zijn er in het Thomsonverhaal wat dichterlijke vrijheden ingeslopen.

Jolien T.C.Berendsen-Prins, voorzitter Thomson Foundation