In memoriam: Dood van een Schillenboer

De schillenboer is een uitstervend beroep. Letterlijk. Nieuwe komen er niet, oude sterven. Zoals op 13 maart. Jan Kwant uit Haren stierf in het harnas, in alle vroegte op weg naar zijn kippen. Hij moet zijn getroffen door een hartstilstand, enkele uren later werd hij gevonden. In zijn boerderij aan de Lutsborgweg woonde hij helemaal alleen sinds zijn moeder in 1994 overleed. De familie Kwant uit Helpman woonde al sinds 1956 in Haren. Jan Kwant had koeien, die grotendeels werden gevoerd met gras en schillen. Wekelijks ging hij op dinsdag en vrijdag per bakfiets op pad in Haren om schillen op te halen. Kaplaarzen aan, bruin werkjasje en op zijn markante hoofd een alpinopetje. Wars van wind, robuust in de regen. Jan Kwant heeft het werk tot eind jaren negentig gedaan, toen bouwde hij af. Oud als hij was verzorgde hij nog steeds kippen en onderhield hij zijn boerderijtje. Het was gedaan met de schillenboer, gedaan met een beroep uit oude tijden. Vele, vele Harenaars kregen Jan Kwant aan de deur. Nu niet meer. De schillenboer viel om. Enige maanden geleden wipte ik even bij hem aan om nog eens te praten over zijn oude beroep. Hij was aardappels aan het schillen, kookte zijn eigen potje kennelijk nog. Een fenomeen is dood, we slaan weer en bladzijde om in de oude beroepen geschiedenis van Haren.