Oud-burgemeester Nies Gerritsma overleden

Oud-burgemeester van Haren en Marum, Nies Gerritsma (VVD), is op woensdag 28 juni na een kort ziekbed overleden. Niesjen Ebartha Gerritsma (Sneek, 1939) volgde in 1996 burgemeester Klaas Weide op in Haren en vervulde die taak gedurende zes jaar. Daarvoor bekleedde zij het ambt van eerste burger in het Groningse Marum (1991-1996). In de periode 1985-1991 was zij wethouder in Stad Delden.
In Marum voerde ze de regie over het nieuw te bouwen raadhuis. Ze bezorgde de burgerij ruimere inspraak op het gebied van de gemeentelijke ruimtelijke ordening. Spanningen rond en binnen de Molukse gemeenschap wist ze te sussen. En ze bezorgde de gemeente weer een nadrukkelijke rol bij Koninginnedag en tijdens de intocht van Sinterklaas.
Gedurende haar Harense jaren kreeg Nies Gerritsma onder meer te maken met de keuze rond de ingrijpende verbouw of totale nieuwbouw van het Raadhuis. Al vanaf haar aantreden werd er in de gemeenteraad gediscussieerd over de toekomst van dat raadhuis, dat gebouwd was in een periode dat energieverbruik nog geen beperkende factor was. Pas tijdens het bestuur van haar opvolger Arjen Gerritsen zou de raad ten slotte tot nieuwbouw besluiten.
Nies Gerritsma kreeg ook te maken met de toekomst van de Hortus Haren. Haar voorganger Weide had veel energie gestoken in het behoud van deze botanische tuin. De Rijksuniversiteit Groningen was eigenaar, maar niet bereid nog enig geld in de voorziening te steken. Gerritsma wist de partijen weer rond de tafel te krijgen en een doorstart te bewerkstelligen.
Haar hart lag bij het water. De geboren Friezin voelde zich als voorzitter van het Meerschap Paterswolde nauw betrokken bij dit intergemeentelijke recreatieschap. Het water zat haar ook wel eens dwars. In juni 1998 kwam er zoveel regen naar beneden, dat de meeste operavoorstellingen in het Stadion Esserberg letterlijk in het water vielen. De Stichting Zomeropera, waar burgemeester Gerritsma qualitate qua voorzitter van was, ging failliet. In kort geding werd het bestuur, inclusief zijn voorzitter, persoonlijk aansprakelijk gesteld. Het begin van een jaren durende rechtsgang, die Gerritsma als tropenjaren ervoer, maar die uiteindelijk wel in haar voordeel werd beslist. In november 1998 kreeg ze nogmaals te maken met uitzonderlijk veel regen. Overstromingen bedreigden het zuidelijk deel van de stad Groningen. Besloten werd om onder meer de dijk rond de Onnerpolder door te steken. Aanvankelijk vanuit het crisiscentrum bij de Brandweer in Groningen en vervolgens ook in het rampgebied zelf, coördineerde zij de zware klus om de bewuste polderdijk weer dicht te krijgen.
Nies Gerritsma is na haar pensionering in 2002 in Haren blijven wonen. De crematie zal op woensdag 5 juli in Groningen plaatsvinden.
Onderaan deze pagina leest u het interview op het bankje naast de dorpskerk, dat Haren de Krant afgelopen week herplaatste.

Bankzaken met: Nies Gerritsma, oud-burgemeester van Haren (1996-2002).

Haren de Krant ontmoet mensen op het bankje naast de dorpskerk.

Dag mevrouw Gerritsma, waar bent u écht bang voor? Antwoord: “Niet voor spinnen in ieder geval. Als ik er langer over nadenk zeg ik: ik ben eigenlijk nergens bang voor. Gevoelens van angst ken ik niet. Ik heb een positieve kijk op het leven en ga uit van ieders goede bedoelingen. Daar komt bij dat ik graag relativeer. Daarom leef ik zonder angst, denk ik.”

Kunt u het wereldnieuws aan? Antwoord: “Ik kan het wel aan, maar omdat het zo veel is kan ik het niet allemaal meer volgen. Er zijn onderwerpen die zo ingewikkeld worden, dat ik me er een beetje voor afsluit. Die laat ik gaan. Dat geldt niet voor Syrië en Kiëv. Maar het geldt bijvoorbeeld wel voor het conflict tussen Israël en de Palestijnen. Daar haak ik af.”

Hebt u een donorcodicil? Antwoord: “Nee. Niet uit principe, want als ik dood ga mogen ze alles van mij gebruiken. Maar ja, wat hebben ze aan een oud mens als ik, haha? In mijn omgeving ken ik drie mensen die hun lichaam ter beschikking hebben gesteld aan de wetenschap. Dat vind ik mooi. Maar mijn kinderen kennen mijn wens. Ik wil gecremeerd worden en uitgestrooid over de Waddenzee!”

Van welke muziek krijgt u nooit genoeg? Antwoord: “Ik ben klassiek gericht. Van mooie zangstemmen krijg ik nooit genoeg. Mannen en vrouwen. Zang vind ik zo prachtig. Zoals de Vier Letzte Lieder van Strauss. Met harde muziek, veel decibellen en stampende bassen heb ik helemaal niets.”

Zijn er mensen die de échte Nies Gerritsma kennen? Antwoord: “Waarom vraag je dat? Denk jij dat mensen vaak een rol spelen? Ik zie dat anders. Ik speel geen rol, zou veel te vermoeiend zijn. Ik denk dus dat de meeste mensen me kennen zoals ik werkelijk ben. Als er dan toch een ‘verborgen gedeelte’ zou zijn, dan kennen mijn zussen en kinderen die zeker.”

Mevrouw Gerritsma, dank u wel. Ik ga weer op pad. Tot ziens.