De krant die je leest van A tot Z
Donderdag 18 Juli, 2019

vrijdag 22 februari 2019

Column:

Column Bert Heikens (huisarts) februari 2019

Door: Redactie

Huisartsenpost

Zaterdag, het is tien uur in de avond als ik me voorbereid op de nachtdienst. Een
nachtdienst op de huisartsenpost bij het Martiniziekenhuis. Een paar boterhammen mee,
wat fruit. Een laatste check of ik mijn naslagboekjes wel bij me heb, altijd handig in allerlei
situaties. De week ervoor ben ik al in mijn hoofd bezig met de dienst van het komende
weekend. Niet zozeer het werk, dat blijft mooi en dankbaar, maar de drukte op de post
speelt me iedere keer weer parten. De hele nacht moet je scherp zijn want tot in de late
uurtjes blijven de patiënten komen. Het begin van de dienst is leuk, de wachtkamer is niet
overvol en de patiënten zijn vriendelijk. Tussendoor even tijd voor een praatje met de
collega’s en een kop koffie. Dan, op het einde van de dienst wordt het plotseling erg druk
en lukt het me niet meer om alles op tijd af te krijgen en de wachtkamer loopt langzaam
vol. Mijn collega rijdt visites in de stad en kan niet bijspringen. Ondertussen maakt de
moeheid zich van me meester, ik ben tenslotte ook niet meer de jongste. Maar door mijn
ervaring en routine weet ik het weer tot een goed einde te brengen en stap om 8.15u
zondagochtend in mijn auto om even 4 uur te slapen en daarna de 17e verjaardag van
mijn dochter te vieren. De vraag is hoelang de huisartsenposten zullen blijven bestaan, de diensten worden zwaarder door de toenemende druk op de huisartsen. Ik voorspel een ander systeem.

Geen reacties

Wilt u reageren?




Wij plaatsen alleen inhoudelijke reacties. Reacties met voornamelijk slogans en kreten worden niet gepubliceerd.