Column Hein Bloemink (oktober 2017)

Zwarte Zaterdag

Het leven is het koord, wij zijn de dansers. Als je de blik vol vertrouwen op de toekomst richt blijf je in balans en vind je je weg. Maar onderweg kun je uit balans raken en neerstorten. Toen ik vorige week vrijdag gast mocht zijn bij Radio Noord werd mij gevraagd: ‘Wat was jouw nieuws van de afgelopen week?’ Toen heb ik een stilte laten vallen en gezegd: ‘Mijn nieuws is dat ik vanochtend ben opgestaan. Gezond en in een land van onbegrensde vrijheid. Iedereen lijkt dit heel gewoon te vinden, maar ik vind dat we ons best mogen realiseren dat dit een voorrecht is van onbeschrijfelijke waarde.’ Ik kon niet vermoeden dat die vrijdag de laatste dag zou zijn van het leven van het kleine dove meisje en haar moeder in Haren. Ze woonden aan het Jufferpad en (zoals het beeld nu is) vonden zij op de vroege zaterdag de dood na een langere periode van huiselijk geweld. Zij stonden die zaterdag waarschijnlijk óók op om te léven. Zij waren hun thuisland ontvlucht en hunkerden naar de onbezorgde vrijheid waarin ónze kinderen opgroeien. Maar ze zijn van de ene hel in de andere beland. Helaas ging er nog méér mis zaterdag. In Assen werd een kind dood gevonden in een auto die door een man voor het politiebureau was geparkeerd. Het kind was die zaterdag ook opgestaan, misschien vol verwachtingen en hopend op een leuke dag. En alsof het niet genoeg was vond zaterdagnacht ook nog een schietpartij plaats in Groningen. Een man is neergeschoten. Hij was vermoedelijk zaterdag ook opgestaan met toekomstperspectief en plannen. Daarin paste vast niet het beeld van zichzelf, bloedend op het asfalt. Het leven is een dun koord, wij zijn de dansers. Ik geef toe dat ik Haren zie als mijn huiskamer, waar ik alle troeven in handen heb voor een goed leven. Wat aan het Jufferpad is gebeurd raakt mij, want het bewijst dat je zelfs onder gunstige omstandigheden in een prachtig dorp van het hoge koord kunt storten. Ik had er op Radio Noord aan moeten toevoegen: Koester het geluk van alledag en bescherm het als een schat!