De krant die je leest van A tot Z
Woensdag 8 december, 2021

donderdag 17 december 2020

Nieuws:

Henk Harmsen balanceerde tussen leven en dood: “Heel blij dat ik er nog ben”

Door: Redactie

Alles wees er die dag in 2016 op dat het leven van Henk Harmsen in één klap afgelopen zou zijn. “Het zag er heel slecht uit”, zegt dochter Leonie. “Ik vond het zeer aangrijpend om te zien hoe mijn moeder afscheid nam van mijn vader, toen hij naar de ambulance werd gebracht.” Dat haar ouders deze maand tóch samen hun 50-jarig huwelijk kunnen vieren ervaart ze daarom als een wonder. We schrijven dit verhaal als bewijs van de tegeltjeswijsheid: ‘Zolang er leven is, is er hoop’.

Die avond
Zomeravond in juli 2016. Kastanjelaan, Glimmen. Het eten heeft Henk Harmsen en zijn vrouw Margriet goed gesmaakt, tijd om af te ruimen. Maar dan: nog voordat hij iets kan zeggen valt hij zijwaarts van zijn stoel en is buiten kennis. “Ik ben op zijn borst gaan drukken en heb toen buiten om hulp geroepen”, zegt Margriet. Binnen een paar tellen waren buren gealarmeerd en werd 112 gebeld. Tumult in de straat, want kort daarvoor overleed een straatgenoot ook al na een hartstilstand. De geschiedenis leek zich te herhalen en het waren zelfs dezelfde buurtgenoten die als burgerhulpverleners waren gealarmeerd. “Ze zijn direct begonnen met reanimeren”, zegt Margriet Harmsen. In de eerste cruciale minuten kreeg haar man de beste zorg, maar hij gaf geen enkel teken van leven. Voor hem was het licht na de maaltijd gewoon uitgegaan en alles wees erop dat het fout zou aflopen.

‘Het zal toch niet?’
“Mijn eerste herinnering”, vertelt Henk Harmsen nu. “Dat was toen ik mijn ogen opendeed in het ziekenhuis. Ik vroeg waarom ik daar was.” Hij ‘mist’ drie dagen, waarin hij werd gedotterd en zijn vrouw en drie kinderen tussen hoop en vrees leefden. Toen hij eenmaal was ontwaakt zei hij: “Het wordt nooit meer zoals het was”. Zo is het precies, want na een hartstilstand leeft men met de permanente angst dat het opnieuw kan gebeuren. “Bij ieder raar gevoel denk ik: het zal toch niet?” zegt Harmsen. Hij knapte goed op en toen hij het ziekenhuis verliet leek het alsof hij gewoon even bij iemand op visite was geweest. Geen revalidatie nodig, zijn conditie was bovengemiddeld goed.

Kwetsbaar
Zo dichtbij de dood geweest en schijnbaar kerngezond teruggekeerd naar huis: het lijkt te mooi om waar te zijn. Het wonder heeft namelijk wel een prijs. Margriet: “Hij is veranderd. Zijn karakter is niet meer hetzelfde.” Harmsen zegt daar zelf over: “Ik heb nu echt een kort lontje. Het wordt me al gauw te druk in mijn hoofd. Als de kleinkinderen er zijn ga ik soms gauw naar boven. Ik kan niet meer tegen lawaai.” Zijn dochter Leonie vertelt dat zij zich nu meer dan ooit realiseert hoe kwetsbaar het leven is. “We hadden niet verwacht dat we samen hun 50-jarig huwelijk zouden vieren. Het is daarom heel bijzonder voor ons allemaal.”

Corso
Eind jaren zestig ontmoetten Henk en Margriet elkaar op het Eelder bloemencorso en in 1970 trouwden ze. Zij waren nog jong en onwetend. Margriet: “Mijn vader vond het maar niks en zei dat ik wel een betere man kon krijgen, haha. Maar later heeft hij toegegeven dat hij het destijds verkeerd had ingeschat. Toch vind ik het achteraf heel apart dat ik op die leeftijd al zo’n belangrijke keuze maakte. Dat we het na al die jaren nog steeds goed hebben samen is heel fijn. Zeker na alles wat er in 2016 is gebeurd.”

foto: Leonie Harmsen (achtergrond) belde de krant. Het huwelijksjubileum van haar ouders heeft een diepe betekenis gekregen door de gebeurtenissen in 2016.

1 reactie

Henk Hartog zegt:

EEN WONDER, zo voel ik dat aan… Zelf heb ik ook een WONDER meegemaakt.. In 2018 werd ik ernstig ziek, ik Had TBC MENINGTIS, zonder het te weten had ik deze ziekte ( constant hoofdpijn, viel op een gegeven moment steeds weg als ergens was) dus werd erger en erger… Daarna opgenomen geweest in de ISALA te Zwolle, ( bleek na een Rug punctie dat ik TBC MENINGTIS had, daarna opgenomen geweest voor 4 maanden in de Beatrix oord, daarna 5 weken in de VOGELLANDEN te Zwolle, dus 6 maanden van huis weg geweest.. Nare tijd gehad. Wel nu herstellen en herstellen, maar wel NAH overgehouden.. Maar ik ben dankbaar, erg dankbaar dat ik er nog ben.. Daarom vind ik verhaal van deze man een grote wonder….

22 december 2020 om 09:21

Wilt u reageren?




Wij plaatsen alleen inhoudelijke reacties. Reacties met voornamelijk slogans en kreten worden niet gepubliceerd.