Joey’s nalatenschap

Vanaf de zomer van 2012 moest Joey Boersma uit Glimmen (17)  onder ogen zien dat het leven niet vanzelfsprekend is en moest hij zelfs aanvaarden dat hij zeer spoedig zou sterven. Manmoedig onderging hij zijn verdriet en ondernam activiteiten waarvoor menigeen een mensenleven nodig heeft. Tot die dag in 2013 dat de acute leukemie hem eronder kreeg. Deze maand is de Joey Boersma Foundation opgericht om fondsen te werven voor onderzoek naar Acute Lymfatische Leukemie (ALL).

Een heel gewone levendige jongen met ambities. Dat veranderde in de zomer van 2012 toen acute leukemie bij hem werd vastgesteld. Een sluipmoordenaar, die echter voor sommige patiënten te overwinnen is. Na het horen van deze diagnose verscheen hij trouw bij zijn afwasbaantje. Maar daarna veranderde zijn leven drastisch.  “Binnen een week lag hij in het ziekenhuis”, zegt zijn moeder Harriët Meijer. “Hij zat direct gevangen in het medische circuit met chemokuren.” Joey legde zich niet neer bij de dreiging, maar wilde vechten en winnen. “Momenten van strijdlust en optimisme waren er zeker, maar soms was hij ook erg verdrietig en wanhopig”, zegt zijn moeder. Daartoe was alle reden, want de artsen merkten dat de kuren niet aansloegen. “Het leek paniekvoetbal, ze probeerden in het UMCG van alles.  Hij wilde zo graag léven.” De voorraad kuren raakte uitgeput en eind 2012 kwam de laatste kans. Wrang en bizar. Zelfs de strijdvaardige Joey begon in de gaten te krijgen dat hij zou kunnen verliezen. En ook deze kuur faalde. In wanhoop reisden Joey en zijn moeder in januari 2013 naar een Rotterdams ziekenhuis voor een second opinion. Daar werden de diagnose en de uitzichtloosheid helaas bevestigd. Daar werd hem nog een laatste medicijn aangeboden, maar toen hij hoorde dat de kans van slagen 1% was en dat veel patiënten die kuur door pijnlijke complicaties niet overleven, nam Joey het meest gecompliceerde besluit van zijn leven: hij sloeg het aanbod af en bepaalde daarmee dat de strijd gestreden was.

 

Actie

Begin 2013 wachtte de dood heel gemeen voor de deur. Joey negeerde het.  Hij bezocht met hulp van vrienden een wedstrijd van FC Barcelona, hij vloog mee met de Flight Acadamy en met Jan de Boer uit Haren ging hij racen op het circuit van Assen. Bezoek aan skybox FC Groningen en nog veel andere wensen gingen in vervulling. De dagen waren geteld en zaten daarom boordevol actie. Dat eiste zijn tol. Steeds vermoeider raakte hij, moest overdag slapen en kon op een dag niet meer goed lopen. Dat viel samen met een zeer zorgwekkende uitslag van bloedonderzoek. “Dat was een keerpunt. Toen kwam het moment om ons voor te bereiden op het einde,” zegt Harriët. Het plan was om Joey kort voor het overlijden in slaap te brengen, zodat hij in milde geruisloosheid zou overgaan van leven naar dood.

Maandag 8 juli 2013 in de vroege ochtend ging hij slapen. Het huis vol vrienden en familie. Joey werd niet meer wakker. Zijn strijd was gestreden, maar het belangrijkste was dat hij zijn leven had geleefd zolang hij kon. Zijn moeder zegt dat Joey de laatste weken zelfs nog erg verliefd was op een meisje, dat veel tijd met hem heeft doorgebracht. Kort voor zijn overlijden opperde een vriend van de familie, John Franke (directeur Prins Bernhard Hoeve) om een foundation op te zetten voor fondswerving. Daarbij zou men samenwerken met dokter L.F.R. Span van het UMCG (hematoloog) die Joey op buitengewone wijze heeft begeleid. “Een foundation vond Joey een goed idee”, zegt Harriët, zijn moeder. “Maar hij wilde er geen tijd aan besteden, dat vond hij zonde. Wilde bij zijn vrienden zijn.” Ze lacht bij de herinnering. De foundation staat woensdag 18 juni op het terrein van vv Haren met een stand.  Deze week gaat er een brief naar de basisscholen, groepen 7 en 8, om ze uit te nodigen deze avond voor de foundation te lopen en zich te laten sponsoren door familie en buren. Wie meer wil weten over de foundation of geld wil doneren kan mailen aan: l.r.foorthuis@gmail.com