Column Bert Heikens, huisarts te Haren – januari 2022

Dokter als patiënt

In mijn bestaan als dokter heb ik meerdere malen meegemaakt dat mensen tegen mij zeiden, als ik bijvoorbeeld ziek was: “Goh ja, dat is waar u bent natuurlijk ook maar een mens.” Alsof dokters immuun zijn voor alles. Het zou anders wel een aardig voordeel hebben opgeleverd in deze tijd, dat verzeker ik u. Niets is dus minder waar en soms is het goed dat je als arts ook eens ziek kunt zijn of mee moet maken hoe het voelt om patiënt te zijn. Zo was ik onlangs voor onderzoek in het ziekenhuis en ik kan u zeggen dat ook ik dan de spanning behoorlijk voel. De onzekerheid voor wat je te wachten staat, de angst voor eventuele pijn of complicaties. Wachten op de uitslag. Het komt allemaal voorbij. In het ziekenhuis aangekomen merkte ik dat ik het erg fijn vond dat ik vriendelijk te woord werd gestaan door een baliemedewerker. Of het geruststellende gesprekje daarna met een verpleegkundige vlak voor het onderzoek. Even wat afleiding of juist ook even wat uitleg over wat iemand gaat doen tijdens zo’n onderzoek. Het lijkt soms zo vanzelfsprekend, maar dat is het niet als je je moet overleveren aan een ander. Ik merkte in ieder geval dat het me wat deed en dat ik daardoor wat meer op mijn gemak was tijdens het onderzoek.
Het gekke is dat ik het me altijd wel realiseer dat dit zo wezenlijk is voor patiënten en het ligt ook zeker in mijn aard, even een vriendelijke bejegening en een aardig woordje. Maar toch ben ik me er weer extra van bewust als ik zelf weer aan het werk ga de volgende dag.
Het is zo waardevol dat af en toe weer mee te maken, het maakt dat ik steeds weer erg trots ben op onze gezondheidszorg en zijn medewerkers!