De krant die je leest van A tot Z
Woensdag 8 december, 2021

woensdag 28 april 2021

Column:

Column Hein Bloemink (april 2021)

Door: Redactie

Vloerbedekking

Op 9 april zette ik een Stanley-mesje in de rode vloerbedekking en ik begon er bruut aan te trekken. Scheurend geluid. Een vreemde gewaarwording, want het was de vloerbedekking waar mijn schoonmoeder de laatste tien jaar op heeft geleefd. Waar ze Lief gaf en Leed te verwerken kreeg. Vloerbedekking die haar voeten warmde als ze onder de lamp zat te lezen en waarop (achter)kleinkinderen graag speelden. Als ik de eerste reep heb losgescheurd blijf ik even op mijn knieën zitten en kijk rond. Op het behang zie ik de contouren nog van het kastje, waarop een foto had gestaan van haar zoon, in 2015 overleden, altijd met een brandend elektrisch kaarsje ernaast om hem bij te lichten. Ik kijk uit haar raam en zie wat zij zag. “Dag lieve schoonmoe”, denk ik terwijl ik mij weer over de vloerbedekking buig. Er ligt een haarspeld, door haar verloren. Ik zie de afdrukken van het bed, waar zij de laatste dagen had liggen wachten op wat komen ging. Ik kreeg het gevoel of ik haar leven oprolde en haar laatste sporen op aarde wiste. Een uur later lag de vloerbedekking in de aanhanger en restte mij slechts het ‘veegschoon’ opleveren van het appartement. Ik schoof een allerlaatste hoopje stof en prullen op het motblik. Nu was ze er echt niet meer. Maar ze blijft gelukkig bestaan in ons, die achter bleven. Ik denk aan het prachtige nummer ‘Vandaag’ van Rob de Nijs: “We hebben haar niet op de Eshof begraven, maar in onszelf.” In gedachten zeg ik: “Dag laive schoonmoe, ik hol van die”, zoals ik altijd deed bij het weggaan. En als ik goed luister hoor ik haar als vanouds antwoorden: “Ach jonguh, ik toch ook van die.”

Geen reacties

Wilt u reageren?




Wij plaatsen alleen inhoudelijke reacties. Reacties met voornamelijk slogans en kreten worden niet gepubliceerd.