Column Hein Bloemink – januari 2022

Irritant volk

Ik heb sinds de crisis een nieuwe hobby: van Douglas Hout maak ik tuintafels in allerlei soorten en (kinder)maten. Met een zelfbedachte constructie staan ze als een huis, al zeg ik hetzelf. Een timmerman ben ik eigenlijk niet en als ik voor een klus naar de Kluswijs ga voel ik mijn maag rommelen: klus-faalangst. Als ik eenmaal aan de klus ben begonnen kan ik er heel slecht tegen als iemand al commentaar geeft voordat het werk klaar is. Vroeger had mijn echtgenote hier een handje van (nu niet meer), maar ook een hulpvaardige buurman had soms vroegtijdige adviezen en verbeterpunten. Ik gebruik dit voorbeeld nu even als metafoor voor wat er nu gaande is in de samenleving. Leiders en bestuurders van dit land (groot en klein) staan dagelijks voor een timmerklus, maar dankzij social media worden zij vrijwel iedere minuut op de vingers gekeken door betweters en niet-weters. Aan goed timmeren komen ze niet toe. Nog voordat zij hun tafel hebben geschetst ontvangen ze al verwijten. Als ze de eerste balk willen zagen worden ze aangevallen op het ontwerp en nog voordat de vier poten klaar zijn wordt reeds geroepen dat de tafel scheef zal staan. Als de pot met lak nog gesloten is worden de timmermannen bedreigd: als jij die lak waagt te gebruiken ga je eraan! Knappe klusser die in deze sfeer überhaupt nog een tafel wil maken. Het resultaat is namelijk al afgebrand voordat het klaar is. Het volk anno 2022 is irritant en hysterisch-kritisch geworden en misbruikt social media om oprechte timmermannen het leven zuur te maken. Vind je het gek dat er bijna geen goede timmerlui meer zijn te vinden? En dat zul je straks in bestuurlijk Nederland ook gaan zien. En wie er dan aan de macht gaan komen? Ik wil er niet aan denken.