De krant die je leest van A tot Z
Donderdag 15 April, 2021

woensdag 17 februari 2021

Column:

Column Huub van ‘t Hek (februari 2021)

Door: Redactie


“…..die ik ‘s avonds halen
moest in Ispahaan…..”

Huub van ‘t Hek

“De tuinman en de dood” van P.N. van Eyck*. Wie is er niet groot mee geworden? In alle actuele discussies speelt de tekst vaak door mijn hoofd. Omdat het gedicht ons heel fijntjes met de neus op de feiten drukt. Aan de dood ontkomen wij niet. Alle leven is bedoeld om te sterven. Zo eenvoudig is dat.

Zelf ben ik een onderdeel van de geboortegolf ’45 – 50′. Tel daar 75 jaar bij op en je hebt de sterftegolf ’20 – 25’. Toen een meer dan gemiddeld aantal geboortes, nu een meer dan gemiddeld aantal sterfgevallen. Waarom wordt daar dan zo moeilijk over gedaan? Waarom dat verzet tegen de wetten van de natuur? Waarom doen alsof Covid of Corona een doodsoorzaak is? Waarom zijn de onderliggende ziektebeelden ineens geen doodsoorzaak meer? Welke belangen spelen in die afweging een rol?

Op het Malieveld kijken wij al tien jaar naar de slachtoffers van onze economische sterfprocessen. Ook mensen uit Haren hebben daar gestaan. Omdat zij werkzaam zijn in het onderwijs. Omdat zij werkzaam zijn in de zorg en de verpleging. Omdat zij werkzaam zijn in de agrarische sector. Omdat zij werkzaam zijn bij de politie en de beveiliging. Ooit waren dat de beter betaalde banen. Nu zijn het de afdankertjes van de nationale begroting. Welke belangen spelen in die afweging een rol?

“Zorg en Arbeid” is de levenslijn van het economisch denken en handelen. Geld is daartoe het ruilmiddel. Wie geld verzelfstandigt, kiest voor de dood in de pot. Dat maken wij nu mee. Er wordt geld uitgedeeld zonder dat er “Zorg en Arbeid” tegenover staat. Waarom willen wij niet begrijpen dat die houding economische doodsoorzaak nummer één is? Welke belangen spelen in die afweging een rol?

Levenslijn of dood in de pot. Uw stembiljet biedt u de mogelijkheid om te kiezen voor een nieuwe geboortegolf van zorg en arbeid.

===

*
De tuinman en de dood

Een Perzisch Edelman:
Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: “Heer, Heer, één ogenblik!

Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.

Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.

Meester, uw paard, en laat mij spoorslags gaan,
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan!” –

Van middag (lang reeds was hij heengespoed)
Heb ik in ‘t cederpark de Dood ontmoet.

“Waarom,” zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
“Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigd?”

Glimlachend antwoordt hij: “Geen dreiging was ‘t,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,

Toen ‘k ‘s morgens hier nog stil aan ‘t werk zag staan,
Die ‘k ‘s avonds halen moest in Ispahaan.”

P.N. van Eyck

Geen reacties

Wilt u reageren?




Wij plaatsen alleen inhoudelijke reacties. Reacties met voornamelijk slogans en kreten worden niet gepubliceerd.