De krant die je leest van A tot Z
Vrijdag 16 April, 2021

woensdag 17 februari 2021

Column:

Rubriek Old go (februari 2021)

Door: Redactie

Ijsvereniging in Glimmen bijna 130 jaar

W. Rutgers beschreef in 2012 veel vermakelijke anekdotes over de IJsvereniging in zijn boekje “IJstijd”. De IJsvereniging werd in 1892 opgericht. Doel was het samen beleven van de ijspret, met schaatswedstrijden en de prijsuitreiking met een gezellige avond in één van de cafés in Glimmen, de Punt of Harenermolen.
In de eerste tien jaar waren er slechts vijf winters waarin geschaatst kon worden. Ook toen al weinig strenge winters! De contributie was 1 gulden per jaar, een dagloon voor een arbeider. De eerste hardrijderij voor heren op de Drentse A was in 1893. Eerste prijs: 25 gulden (3 weeklonen), tweede prijs: 10 gulden (een ruim weekloon). Prijzen voor de hardrijderij voor leden: een thermometer, een inktstel, een wekkerklokje en een tabaksdoos.
Begin 1900 een hardrijderij voor alle arbeiders uit Glimmen en omstreken met als prijs spekpakketten van “een best vet varken”. In november 1901 bleek de kas op 5½ cent na leeg te zijn. Ook was er eens voor alle prijswinnaars een pond tabak en een kalender, aangeboden namens een tabaksfabriek in Groningen, directeur Liefting woonde in Glimmen. Het bestuur deed er een pijp bij en “de avond werd al dampend voortgezet tot diep in de nacht”. Tijdens de algemene ledenvergaderingen werd vaak een paar schaatsen verloot. De gezellige feestavond voor de leden was, naast de schaatspret, een hoogtepunt in het jaar en toen er enkele jaren geen ijs lag werd contact gezocht met de Harddraverijvereniging om gezamenlijk een feestdag te organiseren. Dat werd in mei 1910 een zangconcours in een feesttent in Harenermolen. Tot in de twintiger jaren wordt er geschaatst waar maar ijs ligt: de Drentse A, het ondergelopen land ’t Hemrik, de vijver bij Voorveld, het Noord-Willemskanaal bij de Punt. In 1927 is er na jaren van vergaderen en overleggen (ook toen al “polderen”) eindelijk een eigen ijsbaan midden in het dorp met elektrische verlichting die tijdens de strenge winter van 1929 gebruikt wordt voor alle vormen van ijspret zoals hardrijderijen, o.a. voor jongens tot 16 jaar met een rit van 13 seconden op de 125 meter, paarrijden, ringsteken, een rijderij met hindernissen en een spekrijderij.

Namens Old Go, Gertjan Hakkaart

Geen reacties

Wilt u reageren?




Wij plaatsen alleen inhoudelijke reacties. Reacties met voornamelijk slogans en kreten worden niet gepubliceerd.