Wetenschap & Samenleving – column door Heiko Jan Mein, chemisch fysicus te Haren
Energiediscussie
Groningen wil zonneparken realiseren in het buitengebied van Haren. Uitgestrekte landerijen bedekt met honderden glimmende zonnepanelen. Het wachten is op nog meer, zoals parken met horizonvervuilende windmolenkolossen … Voor het realiseren van milieudoelen wordt veel natuur opgeofferd, terwijl we die juist willen beschermen. Glijden we niet langzaam af naar een gesubsidieerde schijnrealiteit? Zonnepanelen, windmolens, warmtepompen of aardwarmteapparaten, lossen het ‘grote probleem’ niet op en dekken hoogstens 7% van de energiebehoefte. Afbouw van fossiele brandstoffen (nu 90% energiebehoefte-dekkend) is verstandig, maar alternatieven zoals biomassa, ammoniak of waterstof zijn ook niet ideaal. Vanwege de distributie-infrastructuur en eigenbelang promoot vooral de aardolie-industrie waterstof als aardgasvervanger, maar dat is explosief en moet gemengd worden met giftige toevoegingen en vormt bij verbranding, o.a. als motorbrandstof, veel stikstofoxide. Het is geschikt voor grootschalige elektriciteitsopwekking, maar waterstofproductie (door elektrolyse) kost net zoveel energie als het oplevert. Voor grootschalige energieopwekking wordt ook opnieuw aan kernenergie gedacht. Hierbij kan 1 kg grondstof, 23 miljoen kWh energie (7000 huishoudens) produceren en de energiebehoefte geheel dekken. Maar kernenergie is politiek erg ‘besmet’. Het kan aantrekkelijk zijn naast kleinschalige bronnen en opslagmogelijkheden, zoals moderne (schonere) accu’s. Bij kernsplijting van zware atoomkernen, zoals uranium of plutonium komt veel energie vrij, maar is bezwaarlijk vanwege het radioactief-kernafval (per centrale 1 m3/jaar), stralingsrisico’s en calamiteiten. Veel veiliger is energieproductie door ‘kernfusie’ i.p.v. ‘kernsplijting’, waarbij lichte atoomkernen zoals tritium en deuterium gefuseerd worden tot stabiel helium. Bij kernfusie ontstaat geen zwaar-kernafval, geen hoog-radioactieve-straling, kooldioxide of stikstofoxide. Kernfusie-technologie is zeer complex, maar 300 kg grondstof levert evenveel als de 1560 MW-Eemscentrale (vergelijkbaar met 4.200.000.000 kg steenkool). Bij het kernfusieproject ITER (33 landen) in Frankrijk, wordt kernfusie op toepasbaarheid onderzocht. Een mix van kern(fusie-)energie en duurzame bronnen zou ooit dé energieoplossing kunnen zijn, maar veel support is er niet. De milieupolitiek is verkokerd en ons land wordt ‘volgepropt’ met deeloplossingen. Dat veroorzaakt nieuwe problemen en zorgt dat er te weinig wordt gekeken naar de ‘grote’ oplossing voor het energieprobleem.
Januari 2021
1 reactie