Deze Harense heeft de heroïne overwonnen. Verhaal over een ‘hand op haar schouder’.

December 1980 stond Suzanna de Jonge, 26 jaar oud, voor het raam van haar woning aan de Friesestraatweg in Groningen. De lucht boven de stad was grijs en loodzwaar van koude regen. Ze was al bijna tien jaar verslaafd aan drugs, vooral heroïne, en leidde een schimmig leven in de krochten van de stad. “Ik stond op het punt om weer heroïne te gaan halen”, zegt ze nu. “Maar iets heeft me tegengehouden.” Dit is het verhaal van een vrouw uit Haren die de heroïne overleefde.

Innerlijke kracht
Suzanna de Jonge (1954) heeft na een bewogen leven haar rust nu gevonden in Haren. “Ik heb ooit eens opgeteld hoeveel verslaafde kennissen inmiddels zijn overleden: het waren er meer dan dertig!” Suzanna is er nog wél en dat heeft zij volgens eigen zeggen te danken aan een wonderbaarlijke innerlijke kracht, die haar op die troosteloze decemberdag in 1980 werd ingegeven. “Troosteloos voelde ik me ook van binnen, dat zou beter worden als ik heroïne ging halen, al had ik het lichamelijk niet nodig. Plotseling dacht ik: als ik het deze keer nu eens niet koop. En dat gevoel maakte me opeens heel licht en gaf me energie. Ik kreeg een heel blij en warm gevoel vanbinnen en het was of iemand een hand op mijn schouder legde. Ik had het gevoel dat ik werd gesteund.” Achteraf noemt ze dit een religieuze ervaring.

In Haren de Krant van deze week leest u haar hele verhaal en neemt zij u mee in een wereld waar wij zo weinig van weten. De krant verschijnt tussen 26 mei en 2 juni.