De krant die je leest van A tot Z
Maandag 6 december, 2021

maandag 01 november 2021

Column:

Gastencolumn Roeli Mossel NNCZ (De Zonnehof, Haren) – november

Door: Redactie

Vraagstuk van de zorg of van ons allen?

In deze periode van het jaar worden wij als zorgaanbieders geacht bezig te zijn met wat “zorgverkoop” heet. Een nare term naar mijn idee, maar blijkbaar iets van de tijd waarin we leven. Deze “zorgverkoop” moet leiden tot nieuwe overeenkomsten met zorgverzekeraars, gemeenten en zorgkantoren, waardoor we financiering hebben om volgend jaar zorg te kunnen bieden aan mensen die dat hard nodig hebben.

Wat we al langere tijd zien bij de (nieuwe) overeenkomsten bij met name zorgverzekeraars zijn niet alleen problemen met de tarieven die we krijgen (te weinig om dekkend te zijn voor de salarisverhoging van zorgprofessionals), maar ook het budget dat ons wordt opgelegd. Bij de start van het jaar is al bekend dat het budget te klein is, zelfs voor al bestaande cliënten. Terwijl we weten dat gezien de grotere groep ouderen de vraag om zorg zal gaan toenemen en het aantal cliënten dus stijgt. Ook eisen verzekeraars dat de gemiddelde inzet voor iemand die hulp nodig heeft naar beneden gebracht wordt, hoewel meer mensen met een grote hulpvraag thuis blijven wonen. Een moeilijke opdracht voor ons als professionals die ook vaak frustrerend werkt en het gevoel geeft tekort te schieten omdat we samen als maatschappij nog geen andere oplossingen hebben voor verminderde inzet van professionals.

Onlangs maakte de eerste zorgverzekeraar de tariefsverhoging voor de basiszorgverzekering bekend voor 2022. We zijn dan met z’n allen blij dat het geen hoge verhoging is of vinden de verhoging van ruim 3 euro per maand te veel. Ik vind uiteraard dat iedereen daar zijn/haar eigen mening over mag hebben. Wat heel helpend voor ons allemaal zou zijn is dat we met elkaar een mening gaan vormen over hoe we de komende decennia de zorg geregeld willen hebben in ons land. Wat en door wie willen we welke zorg uitgevoerd hebben en wat hebben we daar in geld voor over, wat kunnen we zelf, wat willen en kunnen we betekenen voor elkaar en hoe kan ieder zijn steentje bijdragen.

Ik hoop van harte dat deze discussies de komende periode iets gaan opleveren en we ons met elkaar verantwoordelijk maken voor de uitkomst ervan. Zolang dat niet het geval is groeit de druk op onze professionals met alle negatieve consequenties van dien zoals het verlaten van de zorg. Daarnaast zullen de meest kwetsbare mensen tussen wal en schip raken, iets wat we in een land met een van de beste zorgstandaarden niet zouden moeten willen naar mijn idee!

Roeli Mossel

Bestuurder NNCZ

6 reacties

Huub van 't Hek zegt:

Het moge bij mw. Mossel bekend zijn, dat op elke euro, uitgegeven aan management, elf euro moet worden toegelegd. Uw management kost dus elf keer zoveel als u ons wil doen geloven. Elke euro die u uitgeeft aan “de handen aan het bed” levert u zeven extra euro’s op. Niet klagen dus over verzekeraars en zorgkantoren. Begin met het laten verdwijnen van alle management lagen. Om weer toe te komen aan de taken waarvoor u bent opgericht: het verlenen van zorg.

2 november 2021 om 09:47
Ben zegt:

Met alle respect voor de mensen die er werken.
De zorg is onbetaalbaar geworden door inefficiëntie en managers die managers managen.
HBO of hoger opgeleid en willen verdienen als HBO in andere functie omdat het HBO is terwijl de inhoud van het werk geen HBO op die andere functie.
Verdringen van LBO, MBO en dat werk laten doen door HBO, maar wel het salaris willen ontvangen voor het papiertje gebaseerd op kennis en kunde dat wellicht niet een bij de benodigde competenties en vaardigheden behoort van het uit te voeren werk.

Wellicht het functiehuis een doorlichten en alles competenties en vaardigheden op nieuw in kaart brengen.
Een gedachte die ondersteund wordt door de recente Corona periode waarin een andere mensen het werk gingen doen, dat tot dat geacht werk uitsluitend door zorg medewerkers te kunnen worden gaan mensen die nooit een opleiding hebben gehad om te kunnen werken in de zorg. Na een paar uurtjes training voor niks aan de slag gingen in de zorg of voor een habbekrats. Geeft toch te denken.

de zorg zoals het nu is berooft de chronisch zieke van zijn vrijheid ook op een andere manier omdat deze elk jaar de eigen bijdrage moet betalen en ook nog een de medicijnen bijdrage met een beetje pech is dat 385 euro + 250 euro. als je ziek bent heb je al extra kosten en wordt je ook nog een keer extra op kosten gejaagd door deze bijdragen die elkaar weer moeten worden opgehoest. Dat maakt iemand alleen maar zieker.

U heeft het er over geld erbij voor een systeem in stand te houden waarvan Corona heeft laten zien dat anders ingericht moet worden aangaande functiehuis en opleiding huis en daarmee ineens veel capacitiet beschikbaar is.

3 november 2021 om 10:18
Zorgmedewerker zegt:

@ Ben, dat is het bekende populistische plaatje dat vaker afgespeeld wordt, de managers en inefficiëntie…. Natuurlijk kan het altijd beter, daar niet van. Daarnaast is het zo dat hoger opgeleid zorgpersoneel vaak meer kan en mag (oa juridisch), dus dat is niet per se gelijk kostenverhogend en kan zelfs kostenverlagend werken.

Zorg is duur omdat er steeds technologisch meer mogelijk is en dat zijn vaak niet de goedkoopste behandelingen. Daarnaast speelt de vergrijzing een forse rol en de meeste zorgkosten worden statistisch gezien in het laatste levensjaar gemaakt. We leven in een maakbare samenleving waarin velen vinden dat alles maar opgelost moet worden door oa de zorg en dat ze overal recht op hebben. Alles moet vergoed worden, maar we willen beslist niet meer gaan betalen. Zo werkt dat natuurlijk niet. We ontkomen er niet aan om pijnlijke keuzes te maken omdat het anders onhoudbaar wordt. Er is een keer een plafond bereikt van wat nog redelijk en betaalbaar is.

Een ander probleem is de enorme bureaucratie waar de zorg onder zucht. Er wordt al jaren beloofd dat deze verlicht zou worden, maar intussen komt er telkens wel ergens weer een nieuwe paarse krokodil op tafel. De zorgverzekeraars zijn oppermachtig en leggen steeds wurgcontracten voor met steeds verdergaande eisen: slikken of stikken. Transparantie en verantwoording is een groot goed, maar het is totaal doorgeslagen in een ongezond systeem van eindeloos lijstjes afvinken, verplichte keurmerken die een lege huls zijn maar veel tijd en geld kosten om ze te verkrijgen, briefjes en formulieren invullen of verslagen aanleveren. Alle tijd en geld die daar in gaan zitten, kan zoveel beter besteed worden aan de patiënt zelf. En het scheelt een hoop overheadkosten. Want een deel van het management is noodzakelijk geworden door die verplichte paarse krokodillen waarmee gedeald moet worden. Dat kunt u de zorginstellingen niet verwijten, dat is het gevolg van het neoliberalisme dat de zorg de afgelopen jaren geteisterd heeft. Er is veel macht bij de zorgverzekeraars neergelegd en met name kleine zorgaanbieders kunnen daar niet tegenop. Zorgverzekeraars hebben alleen maar verstand van geld verdienen en niet van zorg. Ze schermen met te pas en te onpas met woorden als “kwaliteit”, terwijl de realiteit laat zien dat het ze geen barst interesseert en ze er ook geen verstand van hebben. Daadwerkelijke verandering vindt pas plaats in het stemhokje bij de Tweede Kamerverkiezingen. Zolang men steeds de VVD als grootste partij kiest, blijft de op hol geslagen trein van de marktwerking maar doordenderen.

3 november 2021 om 13:34
Ben zegt:

@zorgmedewerker.

Weet niet of het populistisch plaatje is over de managers.

Feit is elke laag kost geld.
Je ziet hier overal privé klinieken als kool uit de grond schieten, geeft ook al aan dat ergens veel iets veel geld kost waarop bespaart kan worden.

Waar ik vandaan kom heb je niet zo veel managers en tussenlagen. De medische zorg is vergelijkbaar met hier, de ziekenhuis inrichting gelijk en de geleverde zorg die kost het echt veel minder als je de nota’s bekijkt.

5 november 2021 om 20:07
Handen zegt:

@zorgmedewerker

Waarschijnlijk heeft u de mening van uw collega’s over het hoofd gezien.

Zij stellen iets anders over het management in de zorg.

Een vuist maken tegen de managementcultuur, dat is wat ic-verpleegkundigen van alle universitaire centra eisen in een manifest tegen de werkdruk. Want die cultuur heeft grote gevolgen: voor henzelf, maar ook voor een maatschappij in coronatijd.

‘Ons wordt nooit iets gevraagd’, is de noodkreet die in het manifest van Nurse Minded staat te lezen. Het manifest is opgesteld door een collectief van ic-verpleegkundigen dat minder stress en werkdruk, meer waardering en vooral meer inspraak wil in de dagelijkse praktijk. Daarmee willen ze de ic-zorg effectiever en toekomstbestendig maken én de uitstroom stoppen.

Meer zeggenschap
“Het gaat om de simpele vraag: hoe maak je het ons zo makkelijk mogelijk?”, zegt ic-verpleegkundige Thomas Smits. “Zodat wij ic-capaciteit kunnen bieden in zowel reguliere zorg als covid-zorg. Dat het ook duurzaam is en dat we daar dus langer mee kunnen doorgaan.”

“Ons wordt nooit iets gevraagd, terwijl wij wel de kennis in huis hebben om te bepalen wat er nodig is”, zegt Smits. Een belangrijk thema in het manifest is dan ook meer zeggenschap.

Bron: EenVandaag – 05-11-2021 14:03 Zorg en leven Auteur: Barbara van Gool, Sander ’t Sas

6 november 2021 om 17:37
Zorgmedewerker zegt:

@Handen en @ Ben, het één sluit het ander niet uit. Ik heb in mijn betoog zeker niet gepleit voor managers, maar ze een voortvloeisel genoemd van het systeem dat is opgetuigd. Wantrouwen van overheid en verzekeraars dat geleid heeft tot een systeem van vinkjes, formulieren, verslagen en onzinnige keurmerken. Mede daaraan gekoppeld is er een ingewikkeld financieringssysteem met diverse geldstromen. Dat alles bij elkaar heeft geleid tot meer overhead. Bureaucratisering is de pest voor de werkvloer. Het kost niet alleen veel geld en tijd, maar ontzegt gepassioneerde zorgmedewerkers werkplezier en zeggenschap. De werkvloer weet als geen ander wat er speelt en wat zorg verlenen inhoudt. Maar om alles op papier kloppend te krijgen is er een overkill aan management ontstaan dat daarvoor moet zorgen. Het is een illusie om te denken dat managers volledig overbodig zijn, maar de huidige hoeveelheid en de invloed die ze hebben mag zeker een stuk minder. Uiteindelijk is zorg wel publiek geld en moet het wel transparant zijn dat er goed en efficiënt met het geld is omgesprongen. Maar dat is wat anders dan steeds meer paarse krokodillen produceren uit puur wantrouwen.

Tijdens de 1e lockdown mochten alleen de essentiële beroepen doorwerken. En we konden toen precies zien welke beroepen er het meest toe doen: zorg, onderwijs, supermarktmedewerkers en de logistiek daarachter, schoonmakers, vuilnisophaaldiensten etc. En dat zijn vaak niet de best betaalde, want die zaten thuis omdat ze ineens toch niet zo essentieel bleken. Het opgetuigde systeem is het gevolg van meer dan 10 jaar VVD. Willen we dit veranderen, dan moeten ze echt door de kiezer afgestraft worden.

@Ben, je kunt privéklinieken niet 1 op 1 vergelijken met reguliere zorg. Vaak pikken ze een beetje de krenten uit de pap. Eenvoudige aandoeningen die veel voorkomen is een aantrekkelijk verdienmodel. Dat is inderdaad misschien wel goedkoper werken omdat je organisatie en middelen daar dan ook naar zijn, maar dan meestal wel ingegeven door het winstoogmerk. Het verwijt dat ze vaker krijgen is dat ze het nog wel eens laten afweten als er nazorg geleverd moet worden omdat er toch iets niet helemaal goed gaat. Dan mag de reguliere zorg het geregeld weer opknappen. Bijv. complicaties buiten kantooruren of complexe complicaties waar ze de mensen en de middelen niet voor hebben.

8 november 2021 om 08:55

Wilt u reageren?




Wij plaatsen alleen inhoudelijke reacties. Reacties met voornamelijk slogans en kreten worden niet gepubliceerd.