De krant die je leest van A tot Z
Donderdag 16 April, 2026
Deze post is bekeken 563 keer.

maandag 19 juni 2023

Nieuws:

Liggen hier nog slachtoffers van Trimunt? – “Ik heb als kind het massagraf zelf gezien”

Door: Redactie

Jaap Bakker (1930) uit Haren was twaalf jaar toen zijn vader Gerrit Jan hem in mei 1943 meenam naar Appelbergen bij Glimmen. Die was door de bezetter belast met het bewaken van het bos en was gestuit op een massagraf. Jaap Bakker herinnert zich precies hoe hij zijn vader volgde naar die plek en dat was volgens hem niet de plek waar nu het monument staat en waar de doden jaarlijks op 3 mei worden herdacht. “Beslist niet”, zegt hij. “Het was er wel vijftig meter vandaan.”

Bakker weet precies wat zijn vader Gerrit Jan destijds meemaakte, want die heeft na zijn pensionering zijn levensverhaal nauwkeurig op schrift gezet. Met veel details. Zo beschrijft hij dat hij begin mei tijdens een inspectieronde in het bos werd staande gehouden door de Grüne Polizei in een gesloten auto. Hij werd vijandig bejegend en kreeg ondanks zijn ausweis de opdracht het bos direct te verlaten. Hij kreeg er een vervelend gevoel bij toen hij zag dat het bos door militairen was afgesloten. Wat hadden ze te verbergen?

Negentien slachtoffers zijn in het bos gevonden en zijn kort na de bevrijding opgegraven, maar zestien bleven onvindbaar.

In Haren de Krant leest u wat Jaap Bakker wil vertellen over zijn herinneringen aan deze gebeurtenissen. De krant wordt van 20-29 juni verspreid. U kunt ook vanaf 20 juni een exemplaar ophalen bij TinQ, Kerklaan 37, Haren.

Onder: de niet gevonden slachtoffers van Trimunt.

2 reacties

Henk zegt:

Hallo, kan wel meegaan met Jaap. In mijn jonge jaren liep ik altijd met mijn vader over de Onneres, soms naar de Appelbergerweg, soms door de Appelbergen, via de Leemweg, naar mijn grootouders
Als wij door de Appelbergen liepen was daar een plek,die mijn vader aanwees, het was bedekt met een wit goedje, denk nu gebluste kalk, daar mocht ik niet komen, dat was uit de oorlog. Dit is mij altijd bijgebleven.
Na jaren weer in de Appelbergen bij het monument, keek ik heel raar op, want die grote plas was er nooit.
Het was ontstaan door onderzoek naar de toentertijd begraven slachtoffers. De bewuste plek lag net als Jaap aangeeft, veel verder het bos in.
Jammer dat de slachtoffers niet allemaal gevonden zijn, in ieder geval voor de nabestaanden.
Wij waren als jeugd baak in Appelbergen, crossen met onze zelfgemaakte crossfietsen of bij de militairen die er oefenden, dan mochten we wat hulzen meenemen.
Ondanks de trieste gebeurtenis een prachtige tijd in de Appelbergen.
Groet van een oud bewoner uit Onnen

Albert Heijerman zegt:

De hierboven afgebeelde slachtoffers zijn niet degenen die nog worden vermist. Zij zijn reeds in december 1945 teruggevonden en zijn herbegraven op de begraafplaats in Marum. De uitgegraven plas bij het monument in Appèlbergen is dan ook niet het voormalige graf van deze groep, maar het gevolg van de zoektocht in het begin van de negentiger jaren. Dit onderzoek, aanvankelijk op initiatief van de gemeente Haren en daarna door de gemeente ondersteund, was gericht op 16 overige slachtoffers van de April-Meistakingen 1943. Dat deze vermisten nog ergens in het gebied moeten liggen, staat voor mij vast. Complicerende factor is echter, dat in de oorlogsjaren de waterstand in Appèlbergen beduidend lager was dan nu. En dat heeft het onderzoek in de 90-er jaren ernstig bemoeilijkt. De enige mogelijkheid is om een groot deel van de kwetsbare natuurgebied af te graven. En dat was destijds geen optie.
Albert Heijerman,
Destijds projectleider onderzoek namens de gemeente Haren.

Wilt u reageren?




Wij plaatsen alleen inhoudelijke reacties. Reacties met voornamelijk slogans en kreten worden niet gepubliceerd.


Recente berichten



Recente reacties